Μονόδρομοι...
Πηγή: Express.gr 05/06/10-09:59

Tο πρώτο μέρος του «δράματος» ολοκληρώθηκε. Η Ελλάδα βρίσκεται στην αγκαλιά του ΔΝΤ. Χωρίς να καταλάβουν πώς και τι έγινε, οι Eλληνες βιώνουν εκείνο που μέχρι πριν από λίγο διάστημα φάνταζε αδιανόητο. Το ΔΝΤ μάλιστα ήταν άγνωστη λέξη στους περισσότερους όταν πανηγύριζαν με αισιοδοξία την ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ – όταν έπαιρναν στα χέρια τους ένα ισχυρό νόμισμα όπως το ευρώ. Oταν αποχαιρετούσαν τη δραχμή ως απολίθωμα της «παλιάς εποχής».


Γιατί στη «νέα εποχή» όλα θα ήταν διαφορετικά. Και όσοι, ελάχιστοι τότε, επιχειρηματολογούσαν ότι τα διαφορετικά δεν θα ήταν ευχάριστα όπως παρουσιάζονταν, όλοι οι υπόλοιποι τους αντιμετώπιζαν το λιγότερο ως «γραφικούς». Η συστηματική προπαγάνδα των ΜΜΕ είχε πείσει για το αντίθετο...

Oπως προσπαθούν να πείσουν και τώρα για την «αναγκαιότητα» των σκληρών μέτρων – τον «μονόδρομο της δημοσιονομικής πειθαρχίας». Μονόδρομος για να γλιτώσει η χώρα απ' τη χρεοκοπία, για να μη χαθεί το ευρώ, για να μην επιστρέψει η δραχμή. Αλλά όταν τα νέα σκληρά μέτρα δεν αποδώσουν. Oταν φανεί πως βυθίζουν ακόμα περισσότερο τη χώρα στην ύφεση, τότε «μονόδρομος» θα είναι η έξοδος της χώρας απ' το ευρώ; Και τότε επιχειρήματα τύπου «με τη δραχμή θα ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας, θα τονωθούν οι εξαγωγές» θα προσπαθούν να πείσουν για την «αναγκαιότητα» του μονόδρομου.

Μέχρι τότε όμως οι μισθοί θα έχουν κοπεί. Το υπάρχον καθεστώς των εργασιακών σχέσεων θα έχει πλήρως ανατραπεί. Το ασφαλιστικό θα έχει περάσει. Οι συμφωνίες για το μεγάλο κύμα των αποκρατικοποιήσεων θα έχουν υπογραφεί και η μία μετά την άλλη στρατηγικού χαρακτήρα δημόσια εταιρία θα περνά σε ξένα (υποτίθεται πιο «καθαρά» και «αποτελεσματικά») χέρια.

Και βεβαίως τότε που πλέον οι Eλληνες θα δέχονται ως «μονόδρομο» για τη «σωτηρία της πατρίδας» την έξοδο απ' την ευρωζώνη (που περιορίζει την «ευελιξία» της ελληνικής οικονομίας και απαγορεύει στους εγχώριους «διαχειριστές» ριζοσπαστικές οικονομικές αποφάσεις...), οι περισσότεροι δεν θα έχουν το κουράγιο ούτε να σκεφτούν ούτε να κρίνουν (πόσο μάλλον να επικρίνουν) που για άλλη μια φορά η αλήθεια δεν έλαμψε, τα λεφτά δεν βρέθηκαν και αυτοί που έφταιξαν δεν πλήρωσαν. Διότι μετά από ενδελεχείς έρευνες ουδέν μεμπτόν θα αποδειχθεί.

Θα 'Αναι η εποχή που ο λαός δεν θα θέλει «αίμα πολιτικών» για να τραφεί. Αλλά κανονική τροφή, που θα την αναζητά εκεί όπου την αναζητούσε προ του «ευρωπαϊκού οράματος» και των «μεγάλων προσδοκιών» της ένταξης μας στη ζώνη του ευρώ.



Π.Κ. Μαυρίδης

Από το παραμύθι της ελληνοτουρκικής στην απάτη της ελληνοϊσραηλινής φιλίας

γράφει ο Δημήτρης Ζαφειρόπουλος

Αν θεωρήσουμε ως απαρχή της πολιτικής ιστορίας του Νεωτέρου Ελληνισμού, την Άλωση της Κων/πολης από τους Φράγκους το 1204, θα δούμε ως μία από τις παθογένειες αυτού, την διλημματικότητα. Την ανάγκη δηλαδή επιλογής μεταξύ δύο αντιθέτων καταστάσεων ή παρατάξεων, με εξωγενή προέλευση, μία εκ των οποίων, σώνει και καλά, θα σώσει την Ελλάδα. Από το «καλύτερα το τουρκικό φέσι από την παπική τιάρα» της εποχής της Αλώσεως μέχρι το σημερινό «ΔΝΤ ή χάος», ο Ελληνισμός μαζοχιστικά προσπαθεί να διαλέξει μεταξύ μανιχαϊστικών διλημμάτων, ανήμπορος να βρει τον δικό του, τρίτο - αν θέλετε - δρόμο. Έτσι, και με τα γεγονότα της περασμένης εβδομάδος στα ανοικτά της Γάζας, η πειρατική εισβολή των ισραηλινών και η δολοφονία αμάχων κατέστη ζήτημα επιλογής από το ημεδαπό «think-tank», σχετικά με το μέρος ποιανού οφείλει να συστρατευθεί η χώρα. Πριν εξετάσουμε το δίλημμα αυτό καθ' αυτό, πρέπει να δούμε τα γεγονότα και τις παρενέργειες, πολιτικές και κυρίως γεωπολιτικές, που αυτά προκάλεσαν. Το Ισραήλ, ένα κράτος που γεννήθηκε με τη βία και καταπατώντας κάθε έννοια διεθνούς δικαίου, προέβη σε μία απροκάλυπτα βίαιη ενέργεια, την οποία ακόμη και ο πιο πιστός σύμμαχός του δεν μπορεί παρά να καταδικάσει. Γιατί; Πολύ απλά, το Ισραήλ προκαλεί για μία ακόμη φορά, ώστε να εκβιάσει αντίποινα από τον αραβικό κόσμο. Έχει ανάγκη την ένταση στην Μέση Ανατολή, γιατί πολύ απλά βλέπει μία στροφή της πολιτικής των ΗΠΑ και της Ε.Ε. προς την κατεύθυνση εξευρέσεως λύσεως στο Μεσανατολικό. Μία λύση, που σίγουρα δεν συμφέρει το Ισραήλ, ειδικά όταν βλέπει το Ιράν να ισχυροποιείται και να καθίσταται ένας πολύ επικίνδυνος αντίπαλος. Το Ισραήλ επιδιώκει αντίποινα και ένταση. Το ίδιο σχεδόν θέλει και η Τουρκία για να παρουσιασθεί ως ο υπέρμαχος των Αράβων και των Μουσουλμάνων. Το νέο Χαλιφάτο που ονειρεύεται ο Νταβούτογλου και η συντριβή των Κεμαλιστών, που επιδιώκει ο Ερντογκάν, περνούν μέσα και από το αίμα των νεκρών του Free-Gaza. Και η Ελλάδα που βρίσκεται μέσα σ' αυτήν την γεωπολιτική σκακιέρα; Για μία ακόμη φορά στο πουθενά. Γιατί πριν εξετάσει κάποιος συμμαχίες ή επιλέξει στρατόπεδα, οφείλει να έχει ξεκάθαρη στόχευση επιδιώξεων και εθνική εξωτερική πολιτική. Η χώρα μας, το μόνο που διαθέτει τις τελευταίες δεκαετίες είναι το όραμα της «ελληνοτουρκικής φιλίας» και οι «μπακαλίστικες» επιδιώξεις, πότε της εισόδου στην ΕΟΚ, πότε στο ευρώ και τώρα στο ΔΝΤ. Εθνικό όραμα και στόχοι είναι τα μόνα που δεν υπάρχουν. Σ' αυτήν την κατάσταση εμφανίζονται ορισμένοι - θέλουμε να πιστεύουμε ορμώμενοι από πατριωτικά αισθήματα - και ζητούν ταύτιση της εξωτερικής πολιτικής μας με αυτήν του Ισραήλ και στην ουσία την υπαγωγή της Ελλάδος στην τεράστια δύναμη του παγκοσμίου εβραϊκού λόμπι. Για να πετύχουμε τι; Την ισχυροποίηση των αιτημάτων της Τουρκίας, που θα βρουν συμπαραστάτη πλέον ολόκληρο τον αραβικό κόσμο; Την αλλαγή της πολιτικής των ΗΠΑ (δέσμιας του εβραϊκού λόμπι) στα ελληνοτουρκικά προβλήματα; Ένα χρόνο τώρα, ο Ερντογκάν κονταροκτυπιέται με το Ισραήλ. Σε τι άλλαξε η πολιτική των ΗΠΑ (ξαναθυμίζουμε φίλα προσκείμενης χώρας προς το Ισραήλ) ως προς το Αιγαίο και την Κύπρο αυτόν τον χρόνο; Σε τίποτα. Αντίθετα, όσο η Τουρκία θα ισχυροποιείται ως γεωπολιτικό μέγεθος στην περιοχή, τόσο οι ΗΠΑ θα την εξευμενίζουν παραχωρώντας της οφέλη εις βάρος του μονίμου θύματος, που ποτέ δεν ζητά τίποτε, της Ελλάδος. Η «ελληνοϊσραηλινή φιλία» που επιδιώκουν ορισμένοι δεν έχει να προσφέρει τίποτε στην Ελλάδα. Το μόνο που μπορεί να προκαλέσει είναι η εμπλοκή της χώρας στις ενδεχόμενες συγκρούσεις στην περιοχή και την εμφάνιση της ισλαμικής τρομοκρατίας στις πόλεις μας. Δεν μπορώ να φαντασθώ το πώς η Ελλάδα θα επιδιώκει την αναίρεση των συνεπειών της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, π.χ. όταν θα αναγνωρίζει και ενδεχομένως θα βοηθά την κατοχή της Γάζας και της Δ. Όχθης. Δεν μπορώ να φαντασθώ το πώς η Ελλάδα θα επιδιώκει την επίλυση των εθνικών της ζητημάτων, όταν θα δικαιολογεί την καταπάτηση των δικαιωμάτων άλλων λαών, όπως του παλαιστινιακού. Με την βοήθεια του εβραϊκού λόμπι θα ελπίσουν κάποιοι. Σίγουρα! Όπως για παράδειγμα το να περιμένουμε να δούμε τον Σόρος να παύει να στηρίζει τα Σκόπια και να αγωνίζεται για την ελληνικότητα της Μακεδονίας, που περιλαμβάνει και την «δεύτερη Ιερουσαλήμ» Θεσσαλονίκη. Το ζήτημα είναι τεράστιο και έχει πολλές παραμέτρους που χρίζουν ιδιαιτέρας αναλύσεως, όπως π.χ. το τι είναι το Ισλάμ και πώς μπορεί η Ελλάδα να πορευθεί μαζί του. Το μείζον όμως αυτή τη στιγμή - το ξαναγράψαμε προηγουμένως - είναι η ανυπαρξία εξωτερικής πολιτικής και εθνικών επιδιώξεων. Μέχρι η πατρίδα μας να αποκτήσει όραμα και θέληση εθνικής επιβίωσης, κάθε κουβέντα περί συμμαχιών, φιλιών και λόμπι είναι βλακώδης ή απλά ύποπτη.

dzafeiropoulos@elkosmos.gr

Αποκεφαλίζοντας τους δανειστές!
ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΚΑΨΗΣ | Κυριακή 6 Ιουνίου 2010


OΙ γάλλοι βασιλείς, ως και λίγο πριν από την επανάσταση, συνήθιζαν σε τακτά χρονικά διαστήματα να κηρύσσουν τη χώρα σε χρεοκοπία και να αποκεφαλίζουν τους πιστωτές τους.

ΗΤΑΝ ένας πρακτικός τρόπος να διαγράφουν τα χρέη τους και μια σαφής αποδοκιμασία αυτού που σήμερα θα αποκαλούσαμε «διεθνής κερδοσκοπία». Οι πολίτες μάλιστα είχαν βρει και τον σχετικό όρο: έκαναν, λέει, «αφαίμαξη» στην οικονομία.

ΤΕΛΙΚΩΣ δεν βγήκαν κερδισμένοι. Οχι μόνο έχασαν τον θρόνο και το δικό τους κεφάλι, αλλά και η Γαλλία έχασε την πρωτοκαθεδρία από την Αγγλία ακριβώς γιατί η γείτονά τους- ανάμεσα σε άλλα- είχε ένα πολύ πιο αποτελεσματικό σύστημα δημόσιων οικονομικών.

ΟΣΟ και αν φαίνεται παράδοξο, τα πράγματα δεν έχουν αλλάξει και τόσο πολύ από τότε. Φυσικά δεν κόβουμε το κεφάλι των δανειστών μας. Η επιλογή όμως για κάθε χώρα είναι η ίδια: είτε θα αποδεχθεί την πειθαρχία των αγορών είτε θα τους γυρίσει την πλάτη διαγράφοντας τα βερεσέδια.

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ φυσικά για ένα κατ΄ εξοχήν πολιτικό ερώτημα. Σε μια πρόσφατη μελέτη τους μάλιστα για το ποιες από τις «ύποπτες» χώρες μπορούν και αποφεύγουν τελικώς τη χρεοκοπία δύο γνωστοί αμερικανοί οικονομολόγοι κατέληξαν ακριβώς σε αυτό: όσες δεν θέλουν να χρεοκοπήσουν, όσες δηλαδή είναι έτοιμες να υποστούν τις θυσίες που απαιτούνται.

ΤΟ ίδιο ισχύει και για την Ελλάδα. Το ερώτημα δεν είναι αν μπορούμε να μη χρεοκοπήσουμε. Ασφαλώς και μπορούμε. Αλλά θέλουμε;

Ο πειρασμός να απαντήσουμε αρνητικά είναι μεγάλος και ασφαλώς θα μεγαλώνει περισσότερο όσο θα γίνονται αισθητές οι επιπτώσεις της λιτότητας. Και ό,τι και αν λένε τα κόμματα, μένει να φανεί αν θα υπάρξουν τελικά οι κοινωνικές δυνάμεις που θα στηρίξουν ως το τέλος την πολιτική της κυβέρνησης ή αν πράγματι θα οδηγηθούμε στη θρυλούμενη «νέα μεταπολίτευση» με την κατάρρευση του σημερινού σκηνικού.

ΕΥΚΟΛΕΣ προβλέψεις δεν υπάρχουν. Δεν είναι όμως δύσκολο να δει κανείς τους κερδισμένους και τους χαμένους μιας ενδεχόμενης χρεοκοπίας.

ΣΤΗ μία άκρη είναι ασφαλώς αυτοί που έχουν την οικονομική ισχύ και την άνεση να βγάλουν έξω- στην πραγματικότητα τα έχουν ήδη βγάλει- τα κεφάλαιά τους. Αυτοί όχι μόνο δεν θα χάσουν, αλλά θα κερδίσουν καθώς θα μπορέσουν όταν επιστρέψουν να αγοράσουν μισοτιμής- σε συνθήκες απόλυτης ύφεσης δηλαδή- τον εθνικό μας πλούτο.

ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΩΣ να μη χάσουν ή να μη χάσουν τόσο και όσοι βρίσκονται στην απόλυτη φτώχεια. Με την έννοια βέβαια ότι δεν έχουν άλλο από τις αλυσίδες τους. Ακόμη και αν συνολικά το βιοτικό επίπεδο θα μειωθεί πιο κάτω δεν έχει να πάνε.

ΕΤΣΙ οι κυρίως χαμένοι θα είναι στη μεσαία τάξη. Οσοι έχουν αποταμιεύσει για τον καιρό της σύνταξης, όσοι έχουν βάλει στην άκρη για τις σπουδές των παιδιών τους και βέβαια οι νεότεροι που έχουν αναλάβει δάνεια, τα οποία, αν βγούμε από το ευρώ και ο πληθωρισμός επιστρέψει σε διψήφια νούμερα, δεν θα μπορούν να εξυπηρετήσουν. Ολοι δηλαδή όσοι έχουν επενδύσει άλλος λιγότερο και άλλος περισσότερο στη μεταπολιτευτική μας ευημερία. Οσοι ισορροπούν την οργή τους με τον φόβο για το αύριο.

ΑΥΤΟΥΣ δεν βλέπουν όσοι σπεύδουν να μοιράσουν τις ληξιαρχικές πράξεις θανάτου της μεταπολίτευσης.

kapsis@dolnet.gr
http://www.tovima.gr

Οι νόμοι του Μέρφυ

1. Ο Νόμος του Μέρφυ : Αν κάτι μπορεί να πάει στραβά , θα πάει.
a. Αν από διάφορα πράγματα , ένα έχει την πιθανότητα να πάει στραβά , θα είναι αυτό που θα προκαλέσει την μεγαλύτερη ζημιά.
b. Αν ξέρεις ότι υπάρχουν μόνο 4 δυνατοί τρόποι για να πάει κάτι στραβά και φροντίσεις να τους προλάβεις, τότε αμέσως θα εμφανιστεί και ένας πέμπτος.
c. Αν αφήσεις τα πράγματα στην τύχη τους , πάντα έχουν την τάση να πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο.
d. Κάθε λύση , γεννάει ένα καινούριο πρόβλημα.
e. Είναι αδύνατον να προφυλάξεις κάτι από τη βλακεία , διότι οι βλάκες είναι ικανότατοι.
Συμπεράσματα : Χαμογελάστε...Ούτως η άλλως το αύριο θα είναι χειρότερο. Αν αισθάνεσαι καλά , μην ανησυχείς...Θα περάσει.

2. Όταν τα πράγματα πάνε καλά...Κάτι θα πάει στραβά.
a. Όταν τα πράγματα δεν μπορούν να γίνουν χειρότερα , θα γίνουν.
b. Κάθε φορά που τα πράγματα δείχνουν να πηγαίνουν καλύτερα, κάπου έχεις κάνει λάθος.

3. Κάθε φορά που θες να "χτυπήσεις ξύλο" , διαπιστώνεις ο'τι ο κόσμος είναι φτιαγμένος από αλουμίνιο ή πλαστικό.

4α. Για να καθαριστεί κάτι , πρέπει να βρωμίσει κάτι άλλο.
4β. ...μπορείς όμως να βρωμίσεις τα πάντα χωρίς να καθαρίσεις τίποτα. Το αντίστροφο δεν ισχύει.

5. Είναι αδύνατον για ένα αισιόδοξο να γνωρίσει μια ευχάριστη έκπληξη.

6α. Οι διπλανές ουρές κινούνται πιο γρήγορα.
6β. ...Αν αλλάξεις ουρά , η ουρά που ήσουν πρίν θα αρχίσει να κινείται πιο γρήγορα από την ουρά στην οποία βρίσκεσαι τώρα.
6γ. ...Αν εξακολουθήσεις να αλλάζεις ουρά , θα προκαλέσεις αναστάτωση και το πιθανότερο είναι να σε βρίσουν.

7. Ο καλύτερος τρόπος για να θυμηθείς κάτι που ήθελες να γράψεις σε ένα γράμμα είναι να κλείσεις το γράμμα.

8α. Τα κενά αέρος εμφανίζονται πάντα όταν η αεροσυνοδός αρχίζει να σερβίρει καφέ.
8β. Συμπέρασμα : Το σερβίρισμα καφέ προκαλεί κενά αέρος.

9. Σε όποια έξοδο αποσκευών και αν βρίσκεσαι , οι αποσκευές σου θα βγουν από κάποια άλλη.

10. Σε κάθε εταιρία υπάρχει κάποιος που αντιλαμβάνεται τι ακριβώς συμβαίνει. Αυτός ο άνθρωπος πρέπει να απολυθεί.

11. Το λανθάνειν ανθρώπινο , αλλά για να τα κάνεις τελείως θάλασσα χρειάζεσαι και ηλεκτρονικό υπολογιστή.

12. Ο Νόμος για την αντιμετώπιση της Γραφειοκρατίας : Όταν οι λύσεις που δίνει το υπουργείο δεν ταιριάζουν στο πρόβλημά σου , τροποποιείς το πρόβλημα , όχι τις λύσεις.

13. Ορισμός του Ειδικού : Ειδικός είναι αυτός που κατέχει τις πιο πολλές γνώσεις σε σχέση με όσο το δυνατόν λιγότερα θέματα. Ο επιτυχημένος ειδικός είναι αυτός που ξέρει τα πάντα γύρω από το τίποτα.

14. Είναι πολύ απλό να κάνεις τα πράγματα περίπλοκα αλλά πολύ περίπλοκο να κάνεις τα πράγματα απλά.

15. Αν έχεις αναλάβει μια δύσκολη εργασία ανέθεσέ την σε έναν πολύ τεμπέλη - θα βρει έναν ευκολότερο τρόπο να την κάνει.

16. Το ότι ο γιατρός σου μπορεί να δώσει ένα όνομα στην ασθένειά σου δεν σημαίνει ότι ξέρει από τι πάσχεις.

17. Μόνο οι ενήλικες δυσκολεύονται να ανοίξουν τα μπουκάλια που είναι ειδικά φτιαγμένα για να μην ανοίγονται από τα παιδιά.

18. Αν η κατάστασή σου καλυτερεύει , το πιθανότερο είναι ότι αρρωσταίνει ο γιατρός σου.

19. Ορισμός Φαρμάκου : Φάρμακο είναι οποιαδήποτε ουσία η οποία όταν δοκιμάζεται σε ένα ποντίκι παράγει επιστημονικό πόρισμα.

20. Όταν τα πράγματα είναι απροσδιόριστα...Χάνεις.
Όταν τα πράγματα είναι με το μέρος σου...Πάλι χάνεις.
Κερδίσεις ή χάσεις...Πάντα χάνεις.

21. Αν όλα τα οχήματα έρχονται κατά πάνω σου...Είσαι σε λάθος λωρίδα.

22. Η εγγύηση των 60 ημερών εγγυάται ότι το προϊόν θα χαλάσει την 61η μέρα.

23. Ο Νόμος της Σχετικότητας του Χρόνου : Το πόσο διαρκεί ένα λεπτό της ώρας εξαρτάται από τη μεριά της πόρτας της τουαλέτας που βρίσκεσαι.

24. Όταν παίρνεις λάθος νούμερο , δεν είναι ποτέ κατειλημμένη η γραμμή.

25. Αν βοηθήσεις ένα φίλο που βρίσκεται σε ανάγκη , είναι σίγουρο πως θα σε θυμηθεί - την επόμενη φορά που θα βρίσκεται σε ανάγκη.

26. Μην ανησυχείς για το τι σκέφτονται οι άλλοι για εσένα. Είναι απασχολημένοι με το να ανησυχούν τι σκέφτεσαι εσύ για αυτούς.

27. Υπάρχουν κάποια πράγματα που είναι αδύνατον να ξέρεις - αλλά είναι αδύνατον να ξέρεις ποιά είναι αυτά τα πράγματα.

28. Αν κοιτάξει κανείς το πρόβλημά του από κοντά , θα διαπιστώσει ότι αποτελεί και αυτός μέρος του προβλήματος.

29. Αν κάποια πράγματα θα μπορούσαν να πήγαιναν στραβά και δεν πήγανε, θα αποδειχτεί ότι θα ήταν καλύτερα αν είχαν πάει.

30. Τίποτα δεν είναι τόσο κακό , ώστε να μην μπορεί να γίνει χειρότερο.

31. Τα περίπλοκα προβλήματα , έχουν απλές , και αυτονόητα λανθασμένες απαντήσεις.

32. Περί πειραμάτων :
α. Αν κάποιο πείραμα πάει καλά , κάπου έχεις κάνει λάθος.
β. Ποτέ μην επαναλαμβάνεις κάποιο πείραμα που έχει πετύχει.

33. Από τη στιγμή που αναφέρεις κάτι... αν είναι καλό , χάνεται. ...αν είναι κακό , συμβαίνει.

34. Ανεξάρτητα από το πόσο σκληρά ή πόσο καιρό έψαξες για κάποιο αντικείμενο , θα το βρεις κάπου φθηνότερα , αφού όμως το έχεις ήδη αγοράσει.

35. Όσοι δυσκολεύονται να πληρώσουν νοίκι , πληρώνουν νοίκι. Όσοι έχουν την άνεση να πληρώνουν νοίκι , ιδιοκατοικούν.

36. Δεν μπορείς να είσαι ποτέ σίγουρος σε ποια πλευρά της φέτας πρέπει να αλείψεις το βούτυρο.

37. Όλες οι μεγάλες ανακαλύψεις έχουν γίνει κατά λάθος.

38. Μετά από μια κουραστική και λεπτομερή ανάλυση ενός δείγματος , μαθαίνεις πάντα ότι έχεις χρησιμοποιήσει λάθος δείγμα.

39. Όποιος γελάει όταν όλα πάνε στραβά , έχει βρει κάποιον να του τα φορτώσει.

40. Αν δεν μπορείς να τους πείσεις , μπέρδεψέ τους.

41. Μην διαφωνείς δημόσια με έναν ηλίθιο...Ο κόσμος μπορεί να μην καταλάβει τη διαφορά.

42. Ο μόνος τρόπος για να ανακαλύψεις τα όρια του δυνατού , είναι να αρχίσεις από τα αδύνατα.

43. Το άθροισμα της ομορφιάς και της εξυπνάδας είναι πάντα σταθερό.

44. Η ομορφιά είναι μόνο επιφανειακή , αλλά η ασχήμια έχει βάθος.

45. Το μέγεθος της εξυπνάδας σε κάθε πλανήτη είναι σταθερό. Ο πληθυσμός της γης αυξάνεται...

46. Εξ ορισμού όταν ερευνάς το άγνωστο , δεν ξέρεις ποτέ τι θα βρεις.

47. Ο άνθρωπος κάποτε σκοντάφτει πάνω στην αλήθεια...αλλά σηκώνεται και συνεχίζει το δρόμο του.

48. Αν σου συμβεί κάτι άσχημο , ερεύνησε εξονυχιστικά το γιατί. Αν σου συμβεί κάτι καλό , μην το ψάχνεις...Το πιο πιθανό είναι να οφείλεται στο λάθος κάποιου...

Aπό δουλειά πώς πάει;

Πώς απαντούν διάφοροι άνθρωποι σε καιρούς αναδουλειάς, όταν τους τεθεί η ερώτηση "από δουλειά πώς πάει;" :

Μανάβης: Κολοκύθια

Αγρότης: ζήσε Μάη μου να φάς τριφύλλι

Ανθοπώλης: Μαρασμός στο επάγγελμα

Υφασματέμπορος: Είμαι πανί με πανί

Ψαράς: Ούτε λέπι

Φαρμακοποιός: Με το σταγονόμετρο

Ηλεκτρολόγος: Δε βλέπω φώς

Υδραυλικός: Μούφα η δουλειά

Έμπορος χαλιών : Χάλια

Κομμωτής: τρίχες

Ψιλικατζής: Ψιλοπράγματα

Νεκροθάφτης: Ψόφια πράματα

Βοθρατζής: Σκατά!!!

Οι αρετές του Έλληνα...

Όταν ο Θεός δημιούργησε τα έθνη, έδωσε στο κάθε έθνος από δύο αρετές.
Έτσι, έκανε τους Αμερικάνους τακτικούς και νομοταγείς, τους Γερμανούς αποφασιστικούς και μελετηρούς, τους Ιάπωνες εργατικούς κι υπομονετικούς.

Για τους Ελληνες είπε:
- θα είναι έξυπνοι, τίμιοι και θα δουλεύουν στο δημόσιο.

Όταν τελείωσε τη δημιουργία του Κόσμου τον πλησίασε ο Αρχάγγελος Γαβριήλ και του είπε:

- Κύριε, έδωσες σε όλα τα έθνη από δύο αρετές αλλά στους Ελληνες έδωσες τρεις. Αυτό θα τους κάνει πολύ ισχυρούς και θα διαταράξει τις ισορροπίες πάνω στη γη.

- Εχεις δίκιο Γαβρίλε, είπε ο Κύριος. Στάθηκα απρόσεχτος κι αυτή μου η
απροσεξία θα κάνει τους Έλληνες να κυριαρχήσουν σε όλο τον κόσμο. Κάτι
πρέπει να κάνω αλλά δεν μπορώ να ανακαλέσω τις αρετές που τους έδωσα.
Το βρήκα. Θα παραμείνουν και οι τρεις αρετές αλλά κάθε Ελληνας θα μπορεί να κάνει χρήση μόνο των δύο.

Κι έτσι κι έγινε.

Αν ένας Ελληνας είναι τίμιος και δουλεύει στο δημόσιο δεν είναι έξυπνος,
αν είναι έξυπνος και δουλεύει στο δημόσιο δεν είναι τίμιος, κι αν είναι έξυπνος και τίμιος δεν δουλεύει στο δημόσιο.

Έρευνα Σε Παντρεμένους!?!?

1) Δεν έχω μιλήσει στην γυναίκα μου τους τελευταίους 18 μήνες. Δεν θέλω να την διακόψω.

2) Ο τελευταίος καυγάς με την γυναίκα μου ήταν δικό μου λάθος. Με ρώτησε «Τι έχει η τηλεόραση»; Και εγώ απάντησα «Σκόνη»

3) Στην αρχή ο Θεός δημιούργησε τη Γη και μετά αναπαύτηκε. Κατόπιν
δημιούργησε τον άντρα και μετά αναπαύτηκε. Στο τέλος ο Θεός δημιούργησε τη γυναίκα. Από τότε ούτε ο Θεός ούτε ο άντρας αναπαύτηκαν ξανά.

4) Γιατί οι άντρες πεθαίνουν πριν από τις γυναίκες τους; Επειδή το θέλουν.

5) Ένας ζητιάνος πλησίασε μία καλοντυμένη κυρία που έκανε τα
ψώνια της στο Κολωνάκι και της είπε: «Δεν έχω φάει τίποτα εδώ και τέσσερις ημέρες». Και εκείνη απάντησε: «Χριστέ μου μακάρι να είχα τη δύναμη να το κάνω και εγώ».

6) Ξέρετε ποια είναι η ποινή για την διγαμία; Να έχετε δύο πεθερές.

7) Συζήτηση μεταξύ πατέρα και γιου: «Μπαμπά ξέρεις τι άκουσα; Σε κάποιες χώρες της Αφρικής ο άντρας δεν γνωρίζει την γυναίκα που θα παντρευτεί μέχρι την ημέρα του γάμου τους». Απάντηση: «Αυτό παιδί μου συμβαίνει σε όλες τις χώρες».

8) Ένας άντρας έβαλε μικρή αγγελία σε εφημερίδα «Ζητείται σύζυγος». Την επόμενη μέρα έλαβε εκατοντάδες γράμματα. Όλα έλεγαν το ίδιο πράγμα. «Μπορείς να πάρεις την δική μου».

9) Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να θυμάσαι τα γενέθλια της γυναίκας σου, είναι να τα ξεχάσεις μία φορά.

10) Συζήτηση μεταξύ δύο ανδρών:
- «Η γυναίκα μου είναι ένας άγγελος» λέει ο πρώτος με υπερηφάνεια.
- «Πραγματικά είσαι πολύ τυχερός. Η δικιά μου δυστυχώς ακόμα ζει». του απαντά ο άλλος..

11) Οι περισσότεροι άντρες προσδιορίζουν τον γάμο ως έναν ακριβό τρόπο για να έχουν πλυμένα και καθαρά ρούχα τζάμπα.

12) Αν θέλεις η γυναίκα σου να σε ακούει και να δίνει την δέουσα προσοχή σε αυτά που λες τότε ξεκίνα να παραμιλάς στον ύπνο σου.

13) Κάποιος άντρας δήλωσε: «Δεν είχα καταλάβει τι σημαίνει πραγματική ευτυχία μέχρι που παντρεύτηκα. Αλλά δυστυχώς τότε ήταν πολύ αργά».

14) Συζήτηση μεταξύ πατέρα και γιου:
- «Μπαμπά πόσο κοστίζει για να παντρευτεί κάποιος;»
- «Δεν ξέρω παιδί μου. Εγώ ακόμα πληρώνω».



Εγώ με τη γυναίκα μου έχουμε κάποια μυστικά για να κρατάει ο γάμος:

1. Δύο φορές την εβδομάδα πηγαίνουμε σε ένα καλό ρεστοράν, καλό κρασί ,
καλό φαγητό και καλή παρέα. Αυτή πηγαίνει Τρίτες εγώ Παρασκευές.

2. Κοιμόμαστε σε ξεχωριστά κρεβάτια. Το δικό της είναι στην Αθήνα και το
δικό μου στη Θεσσαλονίκη.

3. Πηγαίνω τη γυναίκα μου παντού, αλλά πάντα βρίσκει το δρόμο για να γυρίσει.

4. Ρώτησα την γυναίκα μου "Που θέλεις να πάμε για την επέτειό μας;" "Κάπου
που δεν έχω πάει καιρό". Έτσι της πρότεινα την κουζίνα!

5. Πάντα κρατιόμαστε χέρι - χέρι. Αν την αφήσω, ψωνίζει.

6. Έχει ένα ηλεκτρικό μίξερ, ηλεκτρική τοστιέρα και ηλεκτρικό στίφτη. Μου
είπε: "Υπάρχουν πολλές συσκευές και δεν έχω μέρος να καθίσω". Της αγόρασα μία ηλεκτρική καρέκλα.

7. Μου είπε ότι το αυτοκίνητο δε πηγαίνει καλά γιατί έχει νερό στο καρμπυρατέρ. Την ρώτησα που είναι το αυτοκίνητο και μου είπε "Στη λίμνη!!"

http://www.e-view.gr