Σκίτσο του Ηλία Μακρή

http://www.kathimerini.gr/

Πώς να κρυφτείς απ’ τα παιδιά

ΤΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

«​Πώς να κρυφτείς απ’ τα παιδιά, έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα», λέει το ρεφρέν του υπέροχου τραγουδιού του Σαββόπουλου που συγκίνησε για πρώτη φορά πριν από κοντά σαράντα χρόνια το κοινό των γονιών που τον άκουσε στη συναυλία του στην Αγορά στο Λαύριο. Τα τότε παιδιά μεγάλωσαν, απέκτησαν δικά τους παιδιά, που τώρα διαβάζουν τους στίχους αυτούς στο «Ανθολόγιο της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας» στο γυμνάσιο. Ειλικρινά αναρωτιέμαι με ποιον τρόπο το σχολιάζουν οι δάσκαλοί τους και με ποιον τρόπο ένα δεκατετράχρονο παιδί μπορεί να διαβάσει και να μεταφράσει στη δική του γλώσσα τη διαβεβαίωση πως αυτό τα ξέρει όλα. Και αν τα ξέρει όλα, τότε τι χρειάζεται να ταλαιπωρηθεί για να μάθει κάτι παραπάνω στις απίστευτα βαρετές σχολικές ώρες; Θα μου πείτε η φιλοσοφία του Μπουρντιέ, που οδήγησε στην αποσύνθεση του γαλλικού εκπαιδευτικού συστήματος πριν συμμετάσχει στην πανηγυρική διάλυση του δικού μας, ορίζει πως στο κέντρο της εκπαίδευσης είναι ο μαθητής και η γνώση έρχεται δεύτερη και καταϊδρωμένη αφού, ως επί το πλείστον, η γνώση, πάντα κατά τον Μπουρντιέ, δεν κάνει τίποτε παραπάνω από το να αναπαράγει στο σχολείο τις κοινωνικές ανισότητες.
Οταν πάντως έμαθα πως στο ανθολόγιο περιλαμβάνεται και το τραγούδι αυτό, το μυαλό μου πήγε σχεδόν αντανακλαστικά στις σκοτεινές εκείνες ημέρες του Δεκεμβρίου του 2008 όταν, μετά τη δολοφονία του Γρηγορόπουλου, τα παιδιά έκαιγαν αυτοκίνητα στους δρόμους, κατέστρεφαν και λεηλατούσαν καταστήματα και έμπαιναν σε θέατρα για να διακόψουν παραστάσεις στο όνομα της εξέγερσης. Τότε, διάφοροι που είχαν δημόσιο λόγο και ήταν απολύτως βέβαιοι πως τα παιδιά τα ξέρουν όλα ζητούσαν από τους υπόλοιπους να καθίσουν στα αυγά τους και να αφουγκραστούν τα «παιδιά». Η πιο ακραία είναι η περίπτωση καθηγητή, ποιητή και θεατρικού συγγραφέα κατά τα λοιπά, ο οποίος μάλωσε ορισμένους φοιτητές του στο Πάντειο επειδή παρουσιάστηκαν στην αίθουσα για μάθημα. Μόνον που τα παιδιά, αν και τα ήξεραν όλα, επειδή δεν είχαν τίποτε να πουν, ήθελαν όμως να εκφραστούν, έκαιγαν και έσπαγαν ό,τι μπορούσε να καεί και να σπάσει. Ούτε μισό σύνθημα δεν απέμεινε από τα γεγονότα των ημερών εκείνων. Το μόνο που συνειδητοποιήσαμε είναι πως το κράτος, αυτό που υπήρχε τέλος πάντων, τελούσε σε κατάσταση αποσύνθεσης, αυτήν την αποσύνθεση που τη ζούμε τώρα πια στην καθημερινότητά μας, και ότι η ελληνική κοινωνία, ενοχική απέναντι στα παιδιά, είχε χάσει τα αντανακλαστικά της αυτοπροστασίας της.
Τότε μιλάγαμε για τη γενιά των 600 ευρώ. Η γενιά αυτή μεγάλωσε, και όσοι καταφέρνουν σήμερα να κερδίσουν τα 600 ευρώ θεωρούνται τυχεροί. Σήμερα, δε, τα παιδιά που διαδέχθηκαν τα τότε παιδιά στα σχολικά θρανία μαθαίνουν πως: «Το ελληνικό κράτος δημιουργήθηκε με σχέσεις υποτέλειας και εξάρτησης από τις Μεγάλες Δυνάμεις του 19ου αιώνα. Η υποτέλεια και η εξάρτηση ήταν οικονομική και πολιτική και διαμόρφωσε καθοριστικά την ελληνική κοινωνία» – από το βιβλίο της Πολιτικής Αγωγής που διδάσκεται στην Α΄ τάξη του γενικού λυκείου. Σωστό ή λάθος; Μα και βέβαια σωστό, μόνον που οι καλοί συγγραφείς, παρ’ ότι αναγνωρίζουν πως η Ελλάδα έκανε πολλές προσπάθειες για να αναπτυχθεί, δεν ξεκαθαρίζουν αν αυτές οι συγγενείς διαμαρτίες τη δεσμεύουν ακόμη με τον ίδιο τρόπο που τη δέσμευαν τότε. Τι μπορεί να αισθανθεί ένας έφηβος απέναντι σε αυτήν την κατάσταση «υποτέλειας» και «εξάρτησης», τι μπορεί να αισθανθεί εκτός από μίσος και να θεωρήσει πως είναι δικαίωμά του να το καταστρέψει; Μα τα παιδιά τα ξέρουν όλα θα μου πείτε κι εμείς το μόνο που έχουμε να κάνουμε για να βγάλουμε τους μελλοντικούς πολίτες είναι να επιβεβαιώσουμε απλώς αυτά που ξέρουν σε περιτύλιγμα της μηχανικής γνώσης που παρέχει η κυρίαρχη παπαγαλία. Στο ίδιο βιβλίο της Α΄ λυκείου, λίγο παρακάτω οι συγγραφείς του προσεγγίζουν το ζήτημα της βίας, την οποία χωρίζουν σε τρεις κατηγορίες, την «ενδοσχολική» –bullying–, την ενδοοικογενειακή και την αθλητική. Προφανώς τη βία που κυκλοφορεί ελεύθερη κι ωραία στα πανεπιστήμια και ξεχύνεται στους δρόμους, δεν τη θεωρούν βία οι συγγραφείς. Μα θα μου πείτε αυτή δεν είναι βία. Είναι νόμιμη αντίδραση απέναντι στους «κατασταλτικούς μηχανισμούς» του κράτους. Εξάλλου, τα παιδιά τα ξέρουν όλα και η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα.
Το «παλαιό καθεστώς» της παιδείας μας πέθανε από φυσικό θάνατο. Ξέραμε ήδη πως όταν προσπαθούσαν να μας πείσουν πως όλοι οι Ελληνες το 1821 φώναζαν «Ελευθερία ή Θάνατος» κάποιοι ήθελαν να μας καλλιεργήσουν έναν εθνικό μύθο. Πλην όμως, ήταν ένα σύστημα με αρχή, μέση και τέλος, το οποίο προσπαθούσε να μάθει στο παιδί πως υπάρχουν και αξίες σημαντικότερες από τις δικές του γνώσεις, τις οποίες πρέπει να ιδρώσει για να τις κατακτήσει. Αν μη τι άλλο, δημιουργούσε μια ιεραρχία γνώσης, απαραίτητο συστατικό της παιδείας. Οι αξίες του ήταν ήδη ξεπερασμένες, δεν έχω αντίρρηση, όμως τόσα χρόνια που διάφοροι πειραματίζονται για να εκπονήσουν το νέο σύστημα, δεν έχουν βρει τις νέες αξίες που θα αντικαταστήσουν τις παλιές. Με αποτέλεσμα να κολακεύουν τις βεβαιότητες της εφηβείας. Το να λες στο παιδί πως το κράτος που του εξασφαλίζει την εκπαίδευση είναι κράτος υποτέλειας, το μόνο που πετυχαίνεις είναι να το εκπαιδεύσεις στον πρώιμο κυνισμό. Μην απορούμε κατόπιν τούτου αν ήρωας της νέας γενιάς είναι ένα εικοσάχρονο παιδί, του οποίου το κατόρθωμα είναι πως αποπειράθηκε με το όπλο στο χέρι να ληστέψει μια τράπεζα. Είναι και αυτό παιδί της ημετέρας παιδείας, όπως και όσοι το θαυμάζουν.

 http://www.kathimerini.gr

Ο Ρωμανός και οι νόμοι - ΘΑΝΑΣΗΣ ΧΕΙΜΩΝΑΣ

(ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ)

(...) O ίδιος ο Ρωμανός έχει επανειλημμένως δηλώσει πως δεν αναγνωρίζει τους νόμους του κράτους. Άρα το αίτημά του δεν έχει κανένα ηθικό υπόβαθρο.(...).
...  ούτε νομικά στέκει το αίτημα του Ρωμανού. Άλλωστε, είναι γνωστό πως η χορήγηση άδειας βρίσκεται στην ευχέρεια του κάθε εισαγγελέα. Κι όταν ένας κρατούμενος είναι ύποπτος φυγής (όπως ο Ρωμανός), ύποπτος για να επαναλάβει τις πράξεις που τον οδήγησαν στη φυλακή (όπως ο Ρωμανός), δεν δηλώνει καμία μεταμέλεια για τις πράξεις του (όπως ο Ρωμανός) και έχει εκτίσει μόνο ένα ελάχιστο κομμάτι της ποινής του (όπως ο Ρωμανός), τότε μάλλον θα πρέπει να ξεχάσει κάθε μορφής άδεια προς το παρόν.

 http://www.athensvoice.gr

Κατάδικος για ένοπλη ληστεία «απευθύνει έναν πολιτικό εκβιασμό"

Αντίβαρο

4 Δεκεμβρίου στις 4:54 μ.μ. ·

Επειδή τις επόμενες ημέρες θα γίνει κόλαση στην Αθήνα για έναν άνθρωπο που ζητάει «εκπαιδευτική άδεια» ενώ δεν έχει διάθεση να σπουδάσει (στο ΤΕΙ Διοίκησης Επιχειρήσεων), αξίζει να διαβάσουμε τι είπε και τι έγραψε ο ίδιος.
8 Νοεμβρίου 2014 - https://athens.indymedia.org/post/1533750/
19 Νοεμβρίου 2014 - https://athens.indymedia.org/post/1534984/
Αποσπάσματα
«απευθύνω έναν πολιτικό εκβιασμό ώστε να κερδίσω ανάσες ελευθερίας από την ισοπεδωτική συνθήκη του εγκλεισμού.»
«Και προφανώς η διεκδίκηση που κάνω δεν αφορά την στέρησή μου στο δικαίωμα της εκπαίδευσης, ούτως ή άλλως θεωρώ ότι τα πανεπιστήμια είναι χώροι περιστολής του ανθρώπινου πνεύματος και δημιουργίας ανθρώπων πειθήνιων»
«Το κλειδί εκεί πέρα είναι τα εργαστήρια. Ότι ας πούμε τα εργαστήρια είναι υποχρεωτικά, άμα δεν πας στα εργαστήρια χάνεις το εξάμηνο, μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα .Οπότε εκεί πέρα παίζεις μπάλα. Το θέμα είναι εάν υπάρχει ας πούμε μία περίπτωση διαπραγμάτευσης να σου πουν ότι θα σε πηγαίνουμε εμείς. Αλλά θα με πηγαίνουνε αυτοί ας πούμε πώς; Δηλαδή άμα κάτσεις και το σκεφτείς λίγο, θα μπαίνουνε τα ΕΚΑΜ στο πανεπιστήμιο τρεις φορές τη βδομάδα και θα ανοίγουνε την πόρτα με κουκούλες και θα λένε αστυνομία, όλοι κάτω […] και θα κάθονται από πάνω μου; Είναι κάπως ψιλοοξύμωρο. Δηλαδή ακόμα και να γίνει ας πούμε αν μη τί άλλο θα έχει ενδιαφέρον, θα έχει πλάκα.»
[Πιο εξωφρενικό είναι η αυτοαναγόρευσή του σε πολιτικό κρατούμενο, από δικηγόρο και γονείς. Δηλαδή η ένοπλη ληστεία δεν έγινε από τον ίδιο, αλλά από τις ιδέες του. Οι ιδέες πήραν τα όπλα. Άρα η καταδίκη και φυλάκισή του έγινε για τις ιδέες του. Άρα είναι πολιτικός κρατούμενος.]

https://www.facebook.com/antibaro/posts/10152505216048837

Οι αρχαίοι Αθηναίοι νικούν τους εισβολείς από την Ατλαντίδα

ΠΛΑΤΩΝ, ΤΙΜΑΙΟΣ

ΠΛ Τιμ 24d–26c

Οι αρχαίοι Αθηναίοι νικούν τους εισβολείς από την Ατλαντίδα

Στο έργο αυτό αναπτύσσονται οι κοσμολογικές απόψεις του Πλάτωνα και περιγράφεται η δημιουργία του σύμπαντος. Στην αρχή του διαλόγου ο Σωκράτης συνόψισε τις απόψεις του περί ιδανικής πολιτείας και εξέφρασε την επιθυμία του να αναπτυχθούν από τους συνομιλητές του, τον Τίμαιο, τον Κριτία και τον Ερμοκράτη, τα προσδοκώμενα κατορθώματά της στον πόλεμο. Πρώτος πήρε τον λόγο ο Κριτίας, που άρχισε να διηγείται όσα είχε ακούσει από τον παππού του σχετικά με την επιτυχημένη απόκρουση της εισβολής των κατοίκων της Ατλαντίδας από τους αρχαίους Αθηναίους, ιστορία που μετέφερε στην Αθήνα ο Σόλωνας μετά την επιστροφή του από την Αίγυπτο.

Μτφρ. Β. Κάλφας. 1995. Πλάτων. Τίμαιος. Εισαγωγή, μετάφραση, σχόλια. Αθήνα: Πόλις.

Τα επιτεύγματα της πόλης σας ήταν πολλά και μεγάλα· είναι γραμμένα εδώ κι εμείς συνεχίζουμε να τα θαυμάζουμε. Υπάρχει όμως ένα που τα ξεπερνά όλα σε μεγαλείο και αρετή. Τα αρχεία μας αναφέρουν ότι η πόλη σας αναχαίτισε κάποτε μια μεγάλη δύναμη που είχε επιτεθεί με αλαζονεία εναντίον όλης της Ευρώπης και της Ασίας ξεκινώντας απ' έξω, από τον Ατλαντικό ωκεανό. Οι άνθρωποι μπορούσαν να ταξιδεύουν εκείνη την εποχή στον ωκεανό, γιατί αμέσως μετά το στόμιό του ―που, όπως μαθαίνω, εσείς το ονομάζετε Ηράκλειες Στήλες― υπήρχε ένα νησί μεγαλύτερο από την Ασία και τη Λιβύη μαζί. Οι ταξιδιώτες της εποχής περνούσαν από αυτό στα άλλα νησιά και από εκεί σε όλη την απέναντι ήπειρο που περιβάλλει αυτήν την πραγματικά αχανή θάλασσα. Όλα τα μέρη που βρίσκονται μέσα από το στόμιο που λέγαμε φαίνονται σαν λιμάνι με στενή είσοδο· το πέλαγος όμως που εκτείνεται έξω από το στόμιο είναι πραγματικό πέλαγος· και η στεριά που το περικλείει θα έλεγε κανείς ότι αξίζει να ονομαστεί "ήπειρος", στην κυριολεξία του όρου. Σ' αυτό το νησί, την Ατλαντίδα, δημιουργήθηκε κάτω από βασιλική εξουσία μια μεγάλη και θαυμαστή δύναμη που κυριάρχησε σε όλο το νησί καθώς και σε πολλά άλλα νησιά και μέρη της απέναντι ηπείρου. Επιπλέον, προς την πλευρά μας, επικράτησε στη Λιβύη ως την Αίγυπτο και στην Ευρώπη ως την Τυρρηνία. Αυτή λοιπόν η μεγάλη δύναμη συγκέντρωσε κάποτε όλα της τα στρατεύματα και επιχείρησε, με μία μόνο επίθεση, να υποδουλώσει την πόλη σας και τη δική μας και όλες όσες βρίσκονται μέσα από τις Στήλες. Τότε ακριβώς, Σόλων, αποκαλύφθηκε σε όλη την ανθρωπότητα η αρετή και η δύναμη της πόλης σας, γιατί στάθηκε πρώτη στο φρόνημα και στην τεχνική του πολέμου. Επικεφαλής των Ελλήνων, και στη συνέχεια αναγκασμένη να πολεμήσει μόνη όταν οι άλλοι την εγκατέλειψαν, έφθασε στον έσχατο κίνδυνο αλλά τελικά απέκρουσε τους εισβολείς και θριάμβευσε. Δεν άφησε έτσι να γνωρίσουν τη σκλαβιά αυτοί που δεν είχαν υποδουλωθεί ποτέ και απελευθέρωσε με μεγαλοψυχία όλους εμάς τους άλλους που κατοικούσαμε μέσα από τις Ηράκλειες Στήλες. Πολύ αργότερα όμως ήρθαν τρομεροί σεισμοί και κατακλυσμοί και, μέσα σε μία μέρα και μία νύχτα φρίκης, όλο το γένος των πολεμιστών σας χάθηκε μέσα στη γη, και το νησί της Ατλαντίδας βυθίστηκε στη θάλασσα και αφανίστηκε. Ο ωκεανός σ' εκείνα τα μέρη έγινε απροσπέλαστος και ανεξερεύνητος από την πολύ βαθιά λάσπη που άφησε πίσω της η Ατλαντίδα καθώς καταποντιζόταν».
Άκουσες λοιπόν, Σωκράτη, μια περίληψη όσων μου είχε διηγηθεί ο γέροντας Κριτίας, μεταφέροντας τα λόγια του Σόλωνα. Όταν μιλούσες χθες για την ιδανική πολιτεία και τους άνδρες της, σκεφτόμουν αυτήν την ιστορία και είχα μείνει έκπληκτος βλέποντας πως, από μια θεόπεμπτη τύχη, στα περισσότερα σημεία συμφωνούσες απόλυτα με τα όσα είχε πει ο Σόλων. Δεν είπα τίποτε εκείνη τη στιγμή· ύστερα από τόσον καιρό, δεν θυμόμουν όλες τις λεπτομέρειες. Σκέφτηκα ότι πρώτα έπρεπε να τα αναπλάσω όλα μόνος μου και μετά να τα πω. Γι' αυτό λοιπόν έσπευσα να δεχθώ την ανταπόδοση που ζήτησες χθες. Σκέφτηκα ότι το δυσκολότερο σε αυτές τις περιπτώσεις είναι να επιλέξει κανείς εκείνο το θέμα που ταιριάζει ακριβώς στο ζητούμενο, και ίσως αυτό να εξυπηρετούσε τις ανάγκες μας. Έτσι λοιπόν, όπως είπε και ο Ερμοκράτης, μόλις φύγαμε χθες από εδώ, τους διηγήθηκα όσα θυμόμουν και, όταν τους άφησα, κατάφερα να ανασυνθέσω όλες σχεδόν τις λεπτομέρειες στη διάρκεια της νύχτας. Πόσο δίκιο έχουν αυτοί που λένε πως ό,τι μαθαίνει κανείς από παιδί μένει για πάντα χαραγμένο στη μνήμη του! Εγώ αμφιβάλλω αν μπορώ να θυμηθώ σήμερα ακόμη και αυτά που άκουσα μόλις χθες. Θα μου έκανε όμως μεγάλη εντύπωση αν ξεχνούσα και το παραμικρό από αυτά που άκουσα πριν από τόσα πολλά χρόνια. Παρακολουθούσα, βλέπεις, με τόσο πάθος, με τόση χαρά τη διήγηση, ήταν και ο γέροντας τόσο πρόθυμος να με διδάξει απαντώντας στις αλλεπάλληλες ερωτήσεις μου, ώστε εντυπώθηκαν όλα μέσα μου σαν ανεξίτηλα εγκαύματα. Από το πρωί μάλιστα τα επαναλαμβάνω συνεχώς και στους φίλους μας, για να μπορούν και αυτοί να συνεισφέρουν στη διήγηση.

[24d]    «πολλὰ μὲν οὖν ὑμῶν καὶ μεγάλα
ἔργα τῆς πόλεως τῇδε γεγραμμένα θαυμάζεται, πάντων μὴν
[24e] ἓν ὑπερέχει μεγέθει καὶ ἀρετῇ· λέγει γὰρ τὰ γεγραμμένα
ὅσην ἡ πόλις ὑμῶν ἔπαυσέν ποτε δύναμιν ὕβρει πορευο-
μένην ἅμα ἐπὶ πᾶσαν Εὐρώπην καὶ Ἀσίαν, ἔξωθεν ὁρμη-
θεῖσαν ἐκ τοῦ Ἀτλαντικοῦ πελάγους. τότε γὰρ πορεύσιμον
ἦν τὸ ἐκεῖ πέλαγος· νῆσον γὰρ πρὸ τοῦ στόματος εἶχεν ὃ
καλεῖτε, ὥς φατε, ὑμεῖς Ἡρακλέους στήλας, ἡ δὲ νῆσος ἅμα
Λιβύης ἦν καὶ Ἀσίας μείζων, ἐξ ἧς ἐπιβατὸν ἐπὶ τὰς ἄλλας
νήσους τοῖς τότε ἐγίγνετο πορευομένοις, ἐκ δὲ τῶν νήσων
[25a] ἐπὶ τὴν καταντικρὺ πᾶσαν ἤπειρον τὴν περὶ τὸν ἀληθινὸν
ἐκεῖνον πόντον. τάδε μὲν γάρ, ὅσα ἐντὸς τοῦ στόματος οὗ
λέγομεν, φαίνεται λιμὴν στενόν τινα ἔχων εἴσπλουν· ἐκεῖνο
δὲ πέλαγος ὄντως ἥ τε περιέχουσα αὐτὸ γῆ παντελῶς ἀληθῶς
ὀρθότατ’ ἂν λέγοιτο ἤπειρος. ἐν δὲ δὴ τῇ Ἀτλαντίδι νήσῳ
ταύτῃ μεγάλη συνέστη καὶ θαυμαστὴ δύναμις βασιλέων,
κρατοῦσα μὲν ἁπάσης τῆς νήσου, πολλῶν δὲ ἄλλων νήσων
καὶ μερῶν τῆς ἠπείρου· πρὸς δὲ τούτοις ἔτι τῶν ἐντὸς τῇδε
[25b] Λιβύης μὲν ἦρχον μέχρι πρὸς Αἴγυπτον, τῆς δὲ Εὐρώπης
μέχρι Τυρρηνίας. αὕτη δὴ πᾶσα συναθροισθεῖσα εἰς ἓν ἡ
δύναμις τόν τε παρ’ ὑμῖν καὶ τὸν παρ’ ἡμῖν καὶ τὸν ἐντὸς τοῦ
στόματος πάντα τόπον μιᾷ ποτὲ ἐπεχείρησεν ὁρμῇ δουλοῦ-
σθαι. τότε οὖν ὑμῶν, ὦ Σόλων, τῆς πόλεως ἡ δύναμις εἰς
ἅπαντας ἀνθρώπους διαφανὴς ἀρετῇ τε καὶ ῥώμῃ ἐγένετο·
πάντων γὰρ προστᾶσα εὐψυχίᾳ καὶ τέχναις ὅσαι κατὰ πόλε-
[25c] μον, τὰ μὲν τῶν Ἑλλήνων ἡγουμένη, τὰ δ’ αὐτὴ μονωθεῖσα
ἐξ ἀνάγκης τῶν ἄλλων ἀποστάντων, ἐπὶ τοὺς ἐσχάτους
ἀφικομένη κινδύνους, κρατήσασα μὲν τῶν ἐπιόντων τρό-
παιον ἔστησεν, τοὺς δὲ μήπω δεδουλωμένους διεκώλυσεν
δουλωθῆναι, τοὺς δ’ ἄλλους, ὅσοι κατοικοῦμεν ἐντὸς ὅρων
Ἡρακλείων, ἀφθόνως ἅπαντας ἠλευθέρωσεν. ὑστέρῳ δὲ
χρόνῳ σεισμῶν ἐξαισίων καὶ κατακλυσμῶν γενομένων, μιᾶς
[25d] ἡμέρας καὶ νυκτὸς χαλεπῆς ἐπελθούσης, τό τε παρ’ ὑμῖν
μάχιμον πᾶν ἁθρόον ἔδυ κατὰ γῆς, ἥ τε Ἀτλαντὶς νῆσος
ὡσαύτως κατὰ τῆς θαλάττης δῦσα ἠφανίσθη· διὸ καὶ
νῦν ἄπορον καὶ ἀδιερεύνητον γέγονεν τοὐκεῖ πέλαγος,
πηλοῦ κάρτα βραχέος ἐμποδὼν ὄντος, ὃν ἡ νῆσος ἱζομένη
παρέσχετο».
    Τὰ μὲν δὴ ῥηθέντα, ὦ Σώκρατες, ὑπὸ τοῦ παλαιοῦ
[25e] Κριτίου κατ’ ἀκοὴν τὴν Σόλωνος, ὡς συντόμως εἰπεῖν,
ἀκήκοας· λέγοντος δὲ δὴ χθὲς σοῦ περὶ πολιτείας τε καὶ
τῶν ἀνδρῶν οὓς ἔλεγες, ἐθαύμαζον ἀναμιμνῃσκόμενος αὐτὰ
ἃ νῦν λέγω, κατανοῶν ὡς δαιμονίως ἔκ τινος τύχης οὐκ ἄπο
σκοποῦ συνηνέχθης τὰ πολλὰ οἷς Σόλων εἶπεν. οὐ μὴν
[26a] ἐβουλήθην παραχρῆμα εἰπεῖν· διὰ χρόνου γὰρ οὐχ ἱκανῶς
ἐμεμνήμην. ἐνενόησα οὖν ὅτι χρεὼν εἴη με πρὸς ἐμαυτὸν
πρῶτον ἱκανῶς πάντα ἀναλαβόντα λέγειν οὕτως. ὅθεν ταχὺ
συνωμολόγησά σοι τὰ ἐπιταχθέντα χθές, ἡγούμενος, ὅπερ
ἐν ἅπασι τοῖς τοιοῖσδε μέγιστον ἔργον, λόγον τινὰ πρέποντα
τοῖς βουλήμασιν ὑποθέσθαι, τούτου μετρίως ἡμᾶς εὐπορήσειν.
οὕτω δή, καθάπερ ὅδ’ εἶπεν, χθές τε εὐθὺς ἐνθένδε ἀπιὼν
[26b] πρὸς τούσδε ἀνέφερον αὐτὰ ἀναμιμνῃσκόμενος, ἀπελθών τε
σχεδόν τι πάντα ἐπισκοπῶν τῆς νυκτὸς ἀνέλαβον. ὡς δή
τοι, τὸ λεγόμενον, τὰ παίδων μαθήματα θαυμαστὸν ἔχει τι
μνημεῖον. ἐγὼ γὰρ ἃ μὲν χθὲς ἤκουσα, οὐκ ἂν οἶδ’ εἰ
δυναίμην ἅπαντα ἐν μνήμῃ πάλιν λαβεῖν· ταῦτα δὲ ἃ πάμ-
πολυν χρόνον διακήκοα, παντάπασι θαυμάσαιμ’ ἂν εἴ τί με
αὐτῶν διαπέφευγεν. ἦν μὲν οὖν μετὰ πολλῆς ἡδονῆς καὶ
[26c] παιδιᾶς τότε ἀκουόμενα, καὶ τοῦ πρεσβύτου προθύμως με
διδάσκοντος, ἅτ’ ἐμοῦ πολλάκις ἐπανερωτῶντος, ὥστε οἷον
ἐγκαύματα ἀνεκπλύτου γραφῆς ἔμμονά μοι γέγονεν· καὶ δὴ
καὶ τοῖσδε εὐθὺς ἔλεγον ἕωθεν αὐτὰ ταῦτα, ἵνα εὐποροῖεν
λόγων μετ’ ἐμοῦ.

 http://www.greek-language.gr/greekLang/ancient_greek/tools/corpora/anthology/content.html?t=551&m=1

Θεωρίες συνομωσίας (Ατλαντίδα)

Η καημένη η Ατλαντίδα έχει τραβήξει τα πάνδεινα. Ο καθένας λέει το μακρύ του και το κοντό του και ο καθένας την ανακαλύπτει όπου μπορείτε να φανταστείτε. Την έχουν συνδέσει με εξω-γήινους, εσω-γήινους, θεούς, δαίμονες, τέρατα και ότι άλλο μπορεί να βάλει ο νους του ανθρώπου.
Και στο μόνο μέρος που δεν την ψάχνουν είναι ο Ατλαντικός ωκεανός. Εκεί όπου η μοναδική πηγή, ο Πλάτωνας, είπε ότι υπήρχε.
Φυσικά ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ η Ατλαντίδα. Ο Πλάτωνας προφανώς, παρά το τεράστιο μυαλό του, πίστευε σε παραμύθια που του έλεγαν ξεμωραμένοι γέροι στους ναούς της Αιγύπτου.
Εμείς είμαστε πολιτισμένοι, έχουμε αυτοκίνητα και αεροπλάνα και δεν πιστεύουμε σε αρχαίους αναπτυγμένους πολιτισμούς που χάθηκαν. Εξάλλου αυτό δεν μας είπαν στο σχολείο; Ότι ο πολιτισμός ξεκίνησε ξαφνικά στην Μεσοποταμία πριν πέντε χιλιάδες χρόνια;
Τι κι αν στην Μαχαμπαράτα περιγράφονται ιπτάμενα οχήματα με όπλα το ίδιο καταστροφικά με τα σημερινά;
Τι κι αν βρίσκουν αντικείμενα από λευκόχρυσο που υποτίθεται δεν τον γνώριζαν οι αρχαίοι και ούτε μπορούσαν να τον κατεργαστούν;
Τι κι αν υπάρχουν πόλεις κάτω από το νερό της θάλασσας δείγμα ότι κάποιος τις έχτισε πριν τουλάχιστον 10.000 χρόνια, την περίοδο των παγετώνων;
Τι κι αν κάποια αρχαία κτίσματα έχουν τόσο ογκώδεις πέτρες που σήμερα ΔΕΝ υπάρχει γερανός να τις σηκώσει;
Εμείς ξέρουμε πολύ καλά ότι δεν υπήρχε τίποτε πριν από πέντε χιλιάδες χρόνια. Και ποιος είμαι εγώ που θα φέρω αντίρρηση στους σοφούς που γράφουν τα σχολικά βιβλία; Κάπως έτσι εξάλλου σε μερικά χρόνια δεν θα πιστεύει κανείς ότι έγινε σφαγή στην Σμύρνη, αφού κάποιος «σοφός» άλλαξε το κείμενο της ιστορίας. Βέβαια σε μερικά χρόνια μάλλον δεν θα υπάρχουμε καθόλου, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.
Ευτυχώς που λέτε που υπάρχει και η Google με τους χάρτες της. Οι θάλασσες εμφανίζονται διαφανείς και μπορεί κανείς να δει στον βυθό ενδιαφέροντα πράγματα. Κοντά λοιπόν στα Κανάρια νησιά (κόκκινος κύκλος στην πρώτη εικόνα) και εκεί περίπου όπου υποτίθεται ότι βρισκόταν η Ατλαντίδα, υπάρχει μία περίεργη περιοχή. Στην δεύτερη εικόνα βλέπετε την μεγέθυνση. Δυστυχώς δεν έχω την εικόνα από το παλιό μπλόγκ που ήταν καθαρή. Η σημερινή είναι πια πολύ θολή και τα σχήματα μισοσβησμένα. Μπορείτε όμως να δείτε καθαρά οριζόντιες και κάθετες γραμμές που δημιουργούν ένα είδος χάρτη στον βυθό.
Φυσικό δημιούργημα; Ίσως αν και προσωπικά βρίσκω λίγο δύσκολο να κάνει τέτοια κόλπα η φύση. Προσωπικά πιστεύω ότι πρόκειται για τα υπολείμματα της Ατλαντίδος.
Εσείς μπορεί αν μην το πιστεύετε και μπορείτε να φέρετε αντιρρήσεις.
Παρακαλώ όμως να είναι λογικές. Στην παλιά ανάρτηση, κάποιος είπε ότι πρόκειται για απόνερα πλοίων!!! Έλεος…

 http://aienaristeyein.com

Στίβεν Χόκινγκ: Μεγάλος κίνδυνος εξαφάνισης του ανθρώπινου είδους

Ο διάσημος φυσικός Στίβεν Χόκινγκ προειδοποίησε, ότι οι προσπάθειες της ανθρωπότητας να δημιουργήσει υπολογιστές και ρομπότ με εξελιγμένη τεχνητή νοημοσύνη, αποτελούν σοβαρή υπαρξιακή απειλή για την ίδια, καθιστώντας πολύ υπαρκτό τον κίνδυνο το ανθρώπινο είδος να εξαφανιστεί κάποια στιγμή. Δεν είναι ο πρώτος επιστήμονας που έχει εκφράσει παρόμοιες ανησυχίες, αλλά η δική του γνώμη ασφαλώς είναι ιδιαίτερα βαρύνουσα. Όπως είπε με έμφαση στο BBC, «η πλήρης ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να σημάνει το τέλος του ανθρώπινου είδους». Όπως ανέφερε, οι απλοϊκές μορφές τεχνητής νοημοσύνης που έχουν δημιουργηθεί μέχρι στιγμής, έχουν αποδειχτεί πολύ χρήσιμες, όμως εξέφρασε τον φόβο του για τις συνέπειες που μπορεί να υπάρξουν, αν η τεχνητή νοημοσύνη δημιουργήσει κάτι που θα ξεπεράσει τις ανθρώπινες ικανότητες. «Θα έκανε κουμάντο μόνο του και θα επανασχεδίαζε τον εαυτό του με ολοένα αυξανόμενη ταχύτητα. Οι άνθρωποι, που είναι περιορισμένοι από την αργή βιολογική εξέλιξη, δεν θα μπορούσαν να το ανταγωνιστούν και θα έμεναν πίσω», όπως είπε. Ειδικοί και μη, εμφανίζονται διχασμένοι πάνω στο ζήτημα αυτό. Αρκετοί είναι πιο αισιόδοξοι και λιγότερο επιφυλακτικοί, όμως άλλοι συμμερίζονται τις ανησυχίες του Χόκινγκ, όπως ο Έλον Μασκ, δημιουργός της ιδιωτικής διαστημικής εταιρείας Spaxe X, ο οποίος προ ημερών, στο ίδιο ακριβώς μήκος κύματος, προειδοποίησε, ότι «η τεχνητή νοημοσύνη συνιστά τη μεγαλύτερη υπαρξιακή απειλή για την ανθρωπότητα». http://www.express.gr