Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2015

ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ 2010; Το πρώτο τανγκό στην ευρωζώνη; (απόσπασμα)




Το 2002 η χώρα του τάνγκο (ας με συγχωρήσουν οι φίλοι Ουρουγουανοί που το διεκδικούν) προέβη και σε στάση πληρωμών αλλά και σε απώλεια ενός (ουσιαστικά) κοινού νομίσματος δολαρίου-πέσος με τέσσερα χρόνια και 50 δις δολάρια μεγαλύτερη καθυστέρηση από όσο έπρεπε. Το 2012 τι επιφυλάσσει σε εμάς; Νομίζω ότι μας επιφυλάσσει ένα εκ των ακόλουθων δύο σεναρίων:

(1) Στάση πληρωμών που όμως θα έχει πολύ μεγαλύτερο κόστος λόγω ενός απίστευτα αναποτελεσματικού δανεισμού δεκάδων δις ευρώ του οποίου η μόνη λογική εν τέλει είναι η καθυστέρηση της στάσης πληρωμών ώστε να διασωθούν οι Γερμανικές τράπεζες που θα χρησιμοποιήσουν τον χρόνο που εμείς "αγοράζουμε" (δανειζόμενοι) εκ μέρους τους ώστε να προλάβουν να πουλήσουν τα ομόλογά μας.

(2) Την συνειδητοποίηση εκ μέρους της Γερμανίας ότι, αν θέλουν να κρατήσουν το ευρώ ως έχει, δηλαδή να αποτρέψουν αλυσιδωτές κρίσεις τύπου Αργεντινής εντός της ευρωζώνης, θα πρέπει επί τέλους να κατανοήσουν ότι μία πραγματική οικονομική ενοποίηση, ιδίως μετά από μια παγκόσμια οικονομική κρίση τύπου 1929 ή 2008, απαιτεί ανακύκλωση των πλεονασμάτων - δηλαδή, πολιτική και δημοσιονομική ενοποίηση.

Αν κρίνουμε από τις έως τώρα συμπεριφορές των βορείων εταίρων μας, οδεύουμε ολοταχώς προς το πρώτο σενάριο. Και αν πραγματικά μας ενδιέφερε να συμβάλουμε προς την προώθηση του δεύτερου σεναρίου, η κυβέρνησή μας δεν θα έπρεπε να είχε εμπλακεί σε μια διαπραγμάτευση με την κα Μέρκελ.

 http://www.protagon.gr/

Βαρουφάκης: "Στάση πληρωμών λοιπόν! Τώρα! "


Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2012


Ο Βαρουφάκης εξηγεί γιατί δεν πρέπει να φοβόμαστε την χρεοκοπία
Για μέρες τώρα βαραίνουμε τις ψυχές μας με μια μόνιμη αγωνία: Θα χρεοκοπήσει το κράτος μας; Ε, λοιπόν, ήρθε η ώρα να αγκαλιάσουμε αυτό που φοβόμαστε... Αν οι φίλοι μας οι Γερμανοί δεν έχουν πρόβλημα να χρεοκοπήσουμε, καιρός είναι να το κάνουμε. Χωρίς δεύτερη κουβέντα. Όχι ως διαπραγματευτική μπλόφα και ούτε μόνο γιατί το χειρότερο που μπορεί να μας συμβεί είναι να χρεοκοπήσουμε σε ένα χρόνο (βλ. το προηγούμενο άρθρο μου Το Πρώτο Τάνγκο στην Ευρωζώνη) αλλά επειδή ήρθε η ώρα να στρέψουμε το βλέμμα στην αισιόδοξη πλευρά της χρεοκοπίας.
Υπάρχει τέτοια πλευρά; Και βέβαια υπάρχει. Σε σχέση με χώρες όπως η γνωστή τρόικα Πορτογαλία, Ισπανία και Ιρλανδία, αλλά και η Βρετανία και το Βέλγιο, το σύνολο του χρέους μας (δημοσίου και ιδιωτικού) είναι το μικρότερο. Πως αυτό; Επειδή οι έλληνες, ως άτομα αλλά και ως ιδιωτικός τομέας, χρωστάμε πολύ λιγότερα εκείνων. Ακόμα και οι αντιπαθέστατες τράπεζές μας έχουν ένα μεγάλο συγκριτικό πλεονέκτημα: Πάνω από 150 δις πραγματικών καταθέσεων! Μιλάμε για άνω του μισού ΑΕΠ σε καταθέσεις, κάτι για το οποίο οι περισσότεροι εταίροι μας θα σκότωναν να το έχουν, που λέει ο λόγος. Αν μάλιστα προσθέσετε και όλα τα χρήματα ελλήνων που βρίσκονται στο εξωτερικό, θα δείτε ότι οι έλληνες δεν είμαστε και τόσο φτωχοί κατά μέσον όρο, κι ας έχουμε το μεγαλύτερο ποσοστό φτώχειας στην Ευρώπη (με εξαίρεση την Λεττονία).
Ως πολίτες είμαστε ελάχιστα χρεωμένοι σε σχέση με πολλούς από τους επικριτές μας στις Λόνδρες, στα Παρίσια και στις Νέες Υόρκες. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι είμαστε λευκές περιστερές. Για δεκαετίες φορτώναμε το δημόσιο με τόσο μεγάλο χρέος που το βλέπουμε πλέον να βουλιάζει μπροστά στα μάτια μας. Εδώ όμως που φτάσαμε, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Ακόμα και να αποφασίσουμε σύσσωμοι (ΣΕΒ και ΓΣΕΕ, γιάπηδες και στελέχη του ΠΑΜΕ, αστοί των βορείων προαστίων και αναρχικοί της Πλατείας Εξαρχείων) να δώσουμε ό,τι έχουμε και δεν έχουμε στο κράτος, δεν αρκεί. Αν μάλιστα το παρακάνουμε στην αλληλεγγύη προς το δημόσιο, η ‘γενναιοδωρία’ μας αυτή θα στεγνώσει την κυκλική ροή του πλούτου από το οποίο εξαρτάται το δημόσιο για τα έσοδά του το 2011, το 2012 κ.ο.κ.
Ποια είναι λοιπόν τα χαρμόσυνα νέα; Ότι μια πτώχευση θα αποδειχθεί σχετικά ανώδυνη. Ο λόγος διττός: Πρώτον, δεν είμαστε κατά μέσον όρο ούτε οι φτωχότεροι ούτε οι πιο υπερχρεωμένοι. Δεύτερον, όσον αφορά τα χρέη του δημοσίου, αυτά βαραίνουν εμάς, ως άτομα, πολύ λιγότερο από όσο βαραίνουν τους ξένους.
Κάντε την σύγκριση με την Ιαπωνία, το χρέος της οποίας ανήκει σε Ιάπωνες σε ποσοστό 95%. Αν το Ιαπωνικό κράτος αναγκαστεί στην πτώχευση, η καταστροφή της χώρας θα είναι ολική. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει για εμάς, καθώς μας ανήκει (δηλαδή στις δικές μας τράπεζες) μόνο το 25% του δημόσιου χρέους μας. Έτσι λοιπόν, δεδομένου ότι η πτώχευση του δημοσίου διαγράφεται ως αναπόφευκτη (εκτός αν πανικοβληθούν οι εταίροι μας αρκετά και το συνδράμουν για χρόνια πολλά, οπότε έχει καλώς), το κόστος της στάσης πληρωμών δεν θα το υποστούμε μόνοι μας.
Μα αν το δημόσιο κηρύξει στάση πληρωμών, τι θα γίνει την επόμενη μέρα; Πως θα ξανα-δανειστεί; Πράγματι, το κράτος θα στριμωχθεί. Για κάμποσο καιρό το δημόσιο θα πρέπει απλώς να ξοδεύει όσα μαζεύει από φόρους. Και γιατί είναι κακό αυτό; Να μάθει επί τέλους, αφού θα έχει ανακουφιστεί από το νταλκά των τοκοχρεολυσίων, να ζει με αυτά που εισπράττει. Π.χ. να καταγγείλει όλες τις εξοπλιστικές συμβάσεις, να συμπιέσει τους ανώτερους μισθούς (τον δικό μου συμπεριλαμβανομένου) τόσο που να καλύπτει τις δαπάνες του από τους φόρους που εισπράττει κλπ.
Οι τράπεζές μας; Θα υποφέρουν, είναι αλήθεια – δεδομένου ότι ακόμα και το 25% του δημόσιου χρέους που διαθέτουν θα παγώσει. Ναι, αλλά μην ξεχνάμε ότι το έχουν ήδη διαθέσει στην ΕΚΤ ως ενέχυρο για ζεστό χρήμα που έχουν ήδη πάρει. Και ότι έχουν πρόσβαση στις τεράστιες, κατά κεφαλήν, αποταμιεύσεις μας. Για να μην προσθέσω ότι απολαμβάνουν εγκληματικά υψηλά ποσοστά κέρδους τόσα χρόνια. Όπως το κράτος μας, έτσι κι αυτές να μάθουν να ζουν λιτά και με σύνεση όπως κάνουν χρόνια τώρα οι εργαζόμενοι των 700 ευρώ.
Επί πλέον, ο αποκλεισμός του κράτους μας από τις χρηματαγορές δεν θα διαρκέσει πολύ. Αν κηρύξει στάση πληρωμών, και ισοσκελίσει τον προϋπολογισμό του, δεν θα περάσει πολύ καιρός που παλιοί δανειστές θα αποδεχθούν νέους όρους αποπληρωμής ενός ποσοστού των περασμένων δανεικών και νέοι υποψήφιοι δανειστές (μπορεί και οι ίδιοι με τους παλιούς) θα σχηματίσουν ουρά έξω από το Υπουργείο Οικονομίας να το δανείσουν! Βλέπετε, το χρέος μας θα έχει μειωθεί τόσο που θα αποτελούμε εξαιρετική επένδυση. Έτσι είναι το κεφάλαιο – όταν οσφραίνεται ένα επικερδές deal δεν σέβεται ούτε τον εαυτό του.
Σε τελική ανάλυση, είναι λάθος μας να φοβόμαστε τόσο πολύ την στάση πληρωμών του ελληνικού δημοσίου. ¶λλοι πρέπει να φοβούνται μια τέτοια εξέλιξη περισσότερο από εμάς:
• η κυβέρνηση της κας Μέρκελ η οποία θα πρέπει να διασώσει τις Γερμανικές τράπεζες που θα κλονιστούν από μια δική μας στάση πληρωμών
• η Ευρωπαϊκή Επιτροπή που θα πρέπει να δει τι θα κάνει με μία χώρα-μέλος την οποία δεν μπορεί να αποβάλει από την ΕΕ αλλά η οποία τελεί υπό πτώχευση
• οι κυβερνήσεις όλων των άλλων χωρών (πλην ίσως της Ολλανδίας και της Αυστρίας) που θα τρέμουν για το ποιος θα είναι ο επόμενος στόχος των αγορών (των οποίων η όρεξη θα έχει ανοίξει από την ‘επιτυχημένη’ επίθεση στο χρέος της Ελλάδας)
• οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ και της Βρετανίας (χωρών με συνολικό χρέος πάνω από 400%)
• όλοι όσοι έχουν επενδύσει στο ευρώ, είτε σε περιουσιακά στοιχεία είτε ως μέσο συναλλαγής.
Στάση πληρωμών λοιπόν!
Τώρα!
Με χαμόγελο και αισιοδοξία!
(Και ξέρετε ποιο είναι το ωραίο; Ότι αν πειθόμασταν να απελευθερωθούμε από τον φόβο της πτώχευσης, οι φίλοι μας οι Γερμανοί θα έσπευδαν την ίδια στιγμή να την αποσοβήσουν…) 


http://tro-ma-ktiko.blogspot.gr

Πέμπτη 29 Ιανουαρίου 2015

Τὸ κόμμα ΣΥΡΙΖΑ νικᾷ ἐν ταῖς ἀρχαιρεσίαις



PictureὉ Ἀλέξης Τσίπρας Τὸ κόμμα ΣΥΡΙΖΑ ἐνίκησεν ἐν ταῖς ἀρχαιρεσίαις τῇ Κυριακῇ. τῆς Ἑλλάδος ἐν βαθείᾳ οἰκονομικῇ κρίσει κειμένης, οἱ πολῖται, νομίζοντες ἤδη ἱκανῶς παθεῖν, τὸν τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ἄρχοντα, τὸν Ἀλέξην Τσίπραν (τῷ ἔτει 1974ῳ γεγονότα), νέον τῆς χώρας πρωθυπουργὸν ᾕρηνται. πῶς ἔξεσται νῦν τῷ Τσίπρᾳ χώραν σῴζειν ἣ τυγχάνει τοσαῦτα χρήματα ἄλλαις χώραις ὀφείλουσα; οὐδένα λανθάνει τοῦτο χαλεπώτατον ἐσόμενον.

πάντες ἴσμεν τὰ τῆς Ἑλλάδος προβλήματα δύο ὄντα, πρῶτον μὲν τὰ χρήματα ἃ ἄλλαι χῶραι ἀπ' αὐτῆς ἀπαιτοῦσιν, δεύτερον δὲ ἡ μέση τάξις, τὸ τῶν πολιτῶν μέρος ὃ χρήματα πορίζειν δύναται, ἤδη πάλαι ἠφανίσθη.

χθὲς δὲ ὁ Τσίπρας, ἤδη πρωθυπουργὸς καταστάς, παραυτίκα τὸν τῶν ὑπουργῶν ἀριθμὸν ἐμείωσεν, νῦν γὰρ μόνον δέκα ὑπουργοὺς ἕξει ἡ νέα ἀρχή (ὀκτωκαίδεκα τὸ πρότερον)· καὶ δὴ καί, οὐκ ἐξὸν τῇ χώρᾳ τοσαῦτα χρέα ἀποτίνειν, βούλεται ὁ νέος πρωθυπουργὸς τοῖς χρήσταις περὶ τῶν χρεῶν διαλέγεσθαι, αἵτινες γὰρ χῶραι χρήματα τῇ Ἑλλάδι ἐδάνεισαν φοβοῦνται νῦν μὴ οὐ δύνωνται ἀναλαβεῖν.

ἔνιοι οἰκονομισταὶ ἔλεγον ὅτι ἡ Εὐρωπαικὴ Ἕνωσις τὴν Ἑλλάδα ἐκ τῆς Εὐρωζώνης ἐκβαλεῖν, εἰ τὸ ΣΥΡΙΖΑ νικῴη, ἐν νῷ ἔχοι, τοῦτο δὲ τῷ ὄντι οὐ ποιήσει ἡ ΕΕ, ἑαυτὴν γὰρ βλάψειε ἂν εἰ τοῦτο ποιοίη. 


 http://www.akwn.net/
 




Μόνο δύο πράγματα είναι άπειρα: το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία, και ως προς το σύμπαν διατηρώ κάποιες αμφιβολίες. (Albert Einstein).





Παρασκευή 16 Ιανουαρίου 2015


http://s.kathimerini.gr/resources/2015-01/s11_skitso-thumb-large.jpg
kathimerini.gr

Πέμπτη 8 Ιανουαρίου 2015

Οι σκιτσογράφοι για το Charlie Hebdo (εικόνες)


Το αίμα έγινε μολύβι και μελάνι

image
EMAIL
FACEBOOK
TWITTER
MORE
Οι σκιτσογράφοι έχουν έναν τρόπο να μιλήσουν: τα σκίτσα τους, που καμιά φορά συνοδεύονται από λίγες λέξεις. Και ήρθε η θλιβερή στιγμή που αποχαιρετούν τους συναδέλφους τους στο σατιρικό περιοδικό Charlie Hebdo.
Αυτά τα σκίτσα είναι για το «τίποτα» που σκότωσε τόσα «πολλά». Θα ξεχωρίσουμε ένα σκίτσο του Guardian: Ένοπλος τη στιγμή που σκοτώνει τους ανθρώπους του Charlie Hebdo, λέει: «Γιατί αυτοί οι γαμημένοι ακόμα γελάνε μαζί μας;».
image


 http://www.athensvoice.gr

Τετάρτη 7 Ιανουαρίου 2015

Σπάνιες φωτογραφίες από τα Θεοφάνεια στον Κόσυνθο Ξάνθης το 1900



Μια παράδοση που έχει ξεπεράσει τον ένα αιώνα είναι αυτή της κατάδυσης του Σταυρού στη γέφυρα του Κοσύνθου που βρίσκεται στη συνοικία Σαμακώβ, στην Ξάνθη.
Το, γνωστό σε όλους πια, πολύτιμο ηλεκτρονικό φωτογραφικό αρχείο του Facebook που ξεκίνησε από τον Τάσο Τεφρωνίδη παραδίδει πολύ σημαντικά καρέ από την ημέρα των Θεοφανείων, τον προηγούμενο αιώνα και τη γέφυρα που προϋπήρχε της σημερινής.

Θεοφάνεια από το 1900 στον ίδιο μέρος
Μια πολύ μαζική κοινωνική συνάθροιση με την ευκαιρία μιας θρησκευτικής εορτής, που λάμβανε χώρα ακριβώς στο ίδιο σημείο, ήδη από το 1900.
Στην πρώτη φωτογραφία είναι ο ο εορτασμός των Θεοφανείων το 1900 στην πρώτη φάση της κατασκευής της γέφυρας, όπως και στη δεύτερη φωτογραφία εμφανίζεται ένας εορτασμός των Φώτων λίγα χρόνια αργότερα.
Η περίφημη γέφυρα κατέρρευσε το 1912 από μεγάλη πλημμύρα και ξαναχτίστηκε με παρόμοια μορφή.
Στην τρίτη εικόνα εμφανίζεται ο εορτασμός των Θεοφανείων του 1933 καθώς επίσης και στην τέταρτη εικόνα είναι τα Φώτα, στη δεκαετία του ΄40, πολύ πριν κατασκευαστεί η νέα γέφυρα (η σημερινή) η οποία απείχε μερικά μέτρα από αυτή που εμφανίζεται στις παλιές φωτογραφίες της Ξάνθης.
Μαζικότερη συμμετοχή του κόσμου αλλά και μεγαλύτερη προσμονή ίσως για τους γενναίους που θα πέσουν στα νερά του Κόσυνθου για να πιάσουν το Σταυρό και να απολαύσουν ένα 24ωρο ως μικροί ήρωες στις γειτονιές της πόλης, κάποτε.
Δείτε τις φωτογραφίες:
kosinthos_1900
kosinthos_1900_1
kosinthos_1900_2
kosinthos_1900_3
Πηγή: www.xanthipress.gr

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Πληροφορίες

"Οι μεγάλοι άνθρωποι μιλούν για ιδέες. Οι μεσαίοι άνθρωποι μιλούν για γεγονότα. Οι μικροί άνθρωποι μιλούν για τους άλλους."