Η Αφροδίτη και οι «άλλοι»

 
ΤΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Η καλυμμένη γύμνια της Αφροδίτης του Καπιτωλίου θα μπορούσε να θεωρηθεί εικόνα από το μέλλον της Ευρώπης. Μιας Ευρώπης που ντρέπεται για τον πολιτισμό της και αντιμετωπίζει ενοχικά το βλέμμα των άλλων πολιτισμών – στην περίπτωση, το βλέμμα του προέδρου του Ιράν. Το συμβολικό βάρος της εικόνας μεγαλώνει ακόμη περισσότερο αν σκεφθούμε ότι βρισκόμαστε σε μία από τις πόλεις όπου γεννήθηκε ο σύγχρονος ευρωπαϊκός πολιτισμός με την Αναγέννηση. Κι αν συνυπολογίσουμε ότι το γλυπτό, ρωμαϊκό αντίγραφο πρωτοτύπου που αποδίδεται στον Πραξιτέλη, είναι ένα κλασικό δείγμα της περιόδου της ιστορίας, η οποία θεωρείται ακόμη και σήμερα ως το απώτατο όριο του δυτικού πολιτισμού, του ελληνορωμαϊκού κόσμου. Δεν είναι η Αμπράμοβιτς που την κοιτάς γυμνή καθισμένη σε καρέκλα. Είναι η Αφροδίτη του Καπιτωλίου, από λευκό μάρμαρο, την οποία δώρισε στο μουσείο ο Πάπας Βενέδικτος 14ος τον 18ο αιώνα.
Δυστυχώς όμως η εικόνα ανήκει στο παρόν της Ευρώπης. Μιας Ευρώπης που στις αρχές του 21ου αιώνα συμπεριφέρεται σαν να ντρέπεται για τον πολιτισμό της. Κι όταν μιλάμε για τις αλλοιώσεις που θα επιφέρουν στη γηραιά ήπειρο τα μεταναστευτικά ρεύματα, αυτό εννοούμε. Αυτή είναι η πολυπολιτισμικότητα που θέλουμε; Να φτάσουμε στο σημείο να ντρεπόμαστε για τα τεκμήρια του δικού μας πολιτισμού, επειδή κατανοούμε την αδυναμία των «άλλων» να τα αντιληφθούν; Να αισθάνεσαι ελεύθερος να σαρκάζεις ή να γελοιογραφείς τον δικό σου χριστιανισμό, αλλά να μην τολμάς να θίξεις τον «δικό» τους θεό, επειδή καταλαβαίνεις πως αυτοί δεν μπορούν να καταλάβουν; Και περιμένοντας πότε θα μπορέσουν να καταλάβουν, έχεις πάψει εσύ να καταλαβαίνεις.
Δεν ξέρω ποιο διπλωματικό πρωτόκολλο επέβαλλε την ωραία αυτή χειρονομία καλής θελήσεως; Το ζήτησε ο πρόεδρος του Ιράν ή μήπως οι πανικόβλητοι Ιταλοί σκέφτηκαν να μην τον στενοχωρήσουν καλύπτοντας τα «αίσχη» μας. Για την ιστορία να πω ότι το πρωτότυπο βρισκόταν σε έναν ναΐσκο στη Μικρά Ασία, και το προστατευτικό τειχίο ήταν γεμάτο λεκέδες από τους εφήβους που πήγαιναν εκεί σαν σε peep show. Κι όμως γι’ αυτούς ήταν ιερό, όπως και για μας έχει την ιερότητα του αριστουργήματος της τέχνης.
Η αυτολογοκρισία είναι η χειρότερη μορφή λογοκρισίας, διότι είναι αφομοιωμένη στη συνείδησή σου. Κι αυτήν τη στιγμή ένας ολόκληρος πολιτισμός, ο ευρωπαϊκός, αυτολογοκρίνεται, προτάσσοντας την ανοχή απέναντι στους «άλλους» ως υπέρτερη του δικού του πολιτισμού.

http://www.kathimerini.gr

Ενδείξεις για ύπαρξη ένατου πλανήτη στο ηλιακό μας σύστημα

Έναν ένατο πλανήτη, περίπου 10 φορές μεγαλύτερο από τη Γη, είναι πιθανό να φιλοξενεί το ηλιακό μας σύστημα. Αυτό, τουλάχιστον υποστηρίζει μια νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Astronomical Journal (Vid)

news247

Ιανουάριος 21 2016 09:20

Και όμως. Το ηλιακό μας σύστημα ενδέχεται να "φιλοξενεί" κι έναν ένατο πλανήτη που είναι περίπου 10 φορές μεγαλύτερος από τη Γη και βρίσκεται σε τροχιά μακριά από τον Ποσειδώνα, ο οποίος περιστρέφεται γύρω από τον Ήλιο σε μια απόσταση τουλάχιστον 4,5 δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων. Το ουράνιο σώμα εκτιμάται επίσης πως έχει περίπου 5.000 φορές τη μάζα του Πλούτωνα.

Τα παραπάνω ισχυρίζονται οι αστρονόμοι του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας, Konstantin Batygin και Mike Brown σε έρευνα τους που δημοσιεύθηκε στο Astronomical Journal προκαλώντας πλήθος συζητήσεων στην επιστημονική κοινότητα.

  Ο ένατος πλανήτης, εάν υπάρχει, φαίνεται να κινείται σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο, σε απόσταση 20 φορές μεγαλύτερη από την απόσταση που έχει η Γη από τον Ήλιο. Χρειάζεται σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις, περίπου 10000 με 20000 χρόνια για μια πλήρη περιστροφή γύρω από τον Ήλιο. Μέχρι στιγμής ο "πλανήτης εννιά" όπως τον ονομάζουν, δεν έχει παρατηρηθεί απ' ευθείας από τον άνθρωπο, ούτε από τους δύο αστρολόγους που δημοσιεύουν την έρευνα.

Οι ερευνητές Konstantin Batygin και Mike Brown υποστηρίζουν ότι βρήκαν τον πλανήτη μέσα από μαθηματικά μοντέλα και προσομοιώσεις σε ηλεκτρονικό υπολογιστή και βρίσκονται στο στάδιο κατά το οποίο προσπαθούν να παρατηρήσουν άμεσα τον πλανήτη.
Σε γραπτή του δήλωσή που συνοδεύει τη δημοσίευση της έρευνας, ο αστρονόμος Mike Brown διευκρινίζει ότι "υπάρχει ένα μεγάλο μέρος του ηλιακού μας συστήματος που μένει να ανακαλυφθεί". Όταν ο πλανήτης διέρχεται από το περιήλιό του θα μπορούσε εύκολα να παρατηρηθεί από τα τηλεσκόπια, ενώ όταν βρίσκεται στο πιο απομακρυσμένο μέρος της τροχιάς του, θα μπορούσε εντοπιστεί μόνο από μεγάλα τηλεσκόπια, όπως τα W. M. Keck και Subaru. Η έρευνα θα συνεχιστεί.
Το ηλιακό μας σύστημα απαρτίζεται από τον ήλιο (κεντρικός αστέρας) τους 8 πλανήτες, (4 εσωτερικούς ή πετρώδεις: Ερμής, Αφροδίτη, Γη και Άρης, και 4 εξωτερικούς: Δίας, Κρόνος, Ουρανός και Ποσειδώνας), τους περίπου 168 δορυφόρους τους, την ζώνη των αστεροειδών, πλήθος μετεωριτών, κομητών και 5 νάνους πλανήτες, τον Πλούτωνα, την Έριδα, την Δήμητρα (Ceres), τους Makemake και Haumea και είναι ένα από τα εκατοντάδες δισεκατομμύρια συστήματα του γαλαξία μας.
O ήλιος μας, ένας τυπικός αστέρας μικρού μεγέθους, αποτελεί το 99.86% της συνολικής μάζας του ηλιακού συστήματος, ενώ το 0.14% καταλαμβάνεται από όλα τα υπόλοιπα αντικείμενα (πλανήτες, δορυφόροι, αστεροειδείς, μετεωρίτες και διαπλανητική ύλη), τα οποία ταξιδεύουν σε σχεδόν κυκλικές (ελλειπτικές) τροχιές γύρω από τον ήλιο.
 http://news247.gr

Όλη η έρευνα αναλυτικά εδώ

 

FREE ARTICLE

EVIDENCE FOR A DISTANT GIANT PLANET IN THE SOLAR SYSTEM

Konstantin Batygin¹ and Michael E. Brown¹

Published 2016 January 20 • © 2016. The American Astronomical Society. All rights reserved. • The Astronomical Journal, Volume 151, Number 2 
 

Article PDF 

 

Αποψη: "Επιτέλους ξεκολήστε απο τη μετριότητα..."

Γράφει ο Παναγιώτης Β. Πεντζουρίδης

 Ελέω της κρίσης, οικονομικής – θεσμικής και αξιακής, όλοι οι παράγοντες του πολιτικού βίου τούτης της χώρας «κρύβονται» πίσω από την εξελισσόμενη κατάσταση και φυσικά λειτουργούν σε ένα πλαίσιο «μετριότητας» που και δεν τους αγγίζουν οι ευθύνες αλλά και αυτές δεν τις αναλαμβάνουν με πρόσχημα… την κρίση!

Ναι, δυστυχώς αυτή είναι η πραγματική κατάσταση της χώρας και των όσων εμείς ψηφίζουμε και στέλνουμε στα έδρανα Βουλής, Περιφερειακών και Δημοτικών Συμβουλίων!

Θα μου πείτε και ποιους άλλους να επιλέξουμε;

Άλλη μία διαπίστωση.

Με τη λάσπη, την ενοχοποίηση κάθε τι θετικού και δημιουργικού, «ξεμείναμε» από ΙΚΑΝΟΥΣ, από ΕΤΟΙΜΟΥΣ και ΚΥΡΙΩΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΥΣ ανθρώπους, που έχουν αποστασιοποιηθεί για να μην τους… «φάει η μαρμάγκα» και «λερώσουν» το κοινωνικό τους μητρώο, από το αδηφάγο σύστημα που θέλει τους πάντες υποτελείς και υποτακτικούς στα συμφέροντα, έμμεσα και άμεσα.

Όμως, αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί.

Δεν είναι δυνατόν να μας διοικούν οι «μέτριοι», οι «ανέτοιμοι», οι «λίγοι», που λόγω αυτής τους της κατάστασης παίρνουν στο «λαιμό» τους μια ολόκληρη πόλη, μια ολόκληρη Περιφέρεια, μια ολόκληρη χώρα!

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, ας ξεκολλήσουμε, ας ξεκολλήσουν όλοι από τη μετριότητα!

Ωθήστε τους ικανούς να μπούν μπροστά!

Ωθήστε τους έτοιμους και δώστε εγγυήσεις ότι δεν θα σπιλωθούν, αλλά θα στηριχθούν για το κοινό καλό!

Αναδείξτε τις έντιμες και τις ικανές δυνάμεις!

Απωθήστε τους μέτριους να βγαίνουν πάντα μπροστά γιατί τους προωθούν κάποιοι…

Δείτε την κατάσταση κατάματα!

Αυτό είναι το πρόβλημα του σήμερα!

-Ξεκολλήστε από τη μετριότητα!

Όλα είναι στο χέρι μας, αρκεί να το πιστέψουμε!

 http://epikairotitaxan.blogspot.gr/

ΣΚΙΤΣΟ

Σκίτσο του Ανδρέα Πετρουλάκη (15.01.16)

http://www.kathimerini.gr

Το ταγκό ενός γελοίου: Από τον Βαρουφάκη στον Λεβέντη

Του Γιώργου Καραμπελιά.
Αναδημοσίευση από το Άρδην-Ρήξη

Άρεσε γενικώς στην Aλεξάνδρεια,
ο ηγεμών εκ Δυτικής Λιβύης….
Θάταν βαθύς στες σκέψεις, διεδίδετο…
Μήτε βαθύς στες σκέψεις ήταν, μήτε τίποτε.
Ένας τυχαίος, αστείος άνθρωπος.
Πήρε όνομα ελληνικό, ντύθηκε σαν τους Έλληνας,
έμαθ’ επάνω, κάτω σαν τους Έλληνας να φέρεται·
κ’ έτρεμεν η ψυχή του μη τυχόν
χαλάσει την καλούτσικην εντύπωσι
κ’ οι Aλεξανδρινοί τον πάρουν στο ψιλό,
ως είναι το συνήθειο τους, οι απαίσιοι.
ΚΠ. Καβάφης,  «Ηγεμών εκ Δυτικής Λιβύης»

Το 2015 άνοιξε με το δίδυμο Τσίπρας-Βαρουφάκης και κλείνει με το δίδυμο Τσίπρας-Λεβέντης! Όπως τότε καθημερινά βλέπαμε τον Βαρουφάκη στα «κανάλια», σήμερα βλέπουμε τον Λεβέντη. Και ο βαθμός έκπτωσης αυτής της χώρας προσμετράται ακριβώς από το δίλημμα που θέτουν οι «αναλυτές», αλλά δυστυχώς και η πραγματικότητα: Άραγε, το πρώτο δίδυμο, το «ηρωικό» ή το δεύτερο, το «κωμικό», είναι  χειρότερο! Και η απάντηση είναι προφανής: το πρώτο! Το δίδυμο Τσίπρας-Βαρουφάκης κατέστρεψε τη χώρα, έκλεισε τις τράπεζες, μας φόρτωσε ένα ανυπολόγιστδο κόστος, 80 ή 90 δισεκατομμύρια ευρώ, άνοιξε διάπλατα την μεγάλη πληγή του προσφυγικού-μεταναστευτικού, μας έφερε μια παρέα Φλαμπουράρηδων που στρογγυλοκάθισαν στο σβέρκο του ελληνικού λαού. Το δεύτερο, το κωμικό είναι μάλλον θεραπευτικό για τη βλακεία των Ελλήνων. Διότι αποκαλύπτει την πραγματική φύση του πρώτου συνθετικού του διδύμου: «΄Ομοιος-ομοίω, αεί πελάζει». Και επί τέλους μπορεί να προκαλέσει και ολίγο γέλιο στο πικρό χειλάκι των Ελλήνων.

Μέσα στα τόσα και τα τόσα που είδαν τα μάτια μας σε αυτό το αξέχαστο 2015, δίπλα στη Ζωή ως πρόεδρο του Κοινοβουλίου, τον Καμμένο στα τέσσερα, την Τασία Χριστοδουλοπούλου να ηλιάζεται στην πλατεία Βικτωρίας, την Σία Αναγνωστοπούλου να χειρουργεί την ελληνική ιστορία, τον Κατρούγκαλο, τον Αλέξη Μητρόπουλο και τόσα άλλα αξιοθέατα, προφανώς πρωταγωνιστικό ρόλο έπαιξε ο Γιάνης· ήταν πράγματι ο δεύτερος πρωταγωνιστής του θιάσου, με διεθνή αναγνώριση, και τα κορίτσια να σφάζονται στο πέρασμά του, τόσο που κάποτε να επισκιάζει και τον πρωταγωνιστή. Ανήκω σε κείνους που τον θεωρούσαν πάντοτε γελοίο, εδώ και μερικά χρόνια, από τότε που εμφανιζόταν σε κανάλια και εκδηλώσεις. Κρατούσα όμως και μία επιφύλαξη, ίσως από μειωμένη αυτοπεποίθηση, ίσως από υπερβολική μετριοπάθεια (sic!) και κυρίως γιατί πολλοί, κατά τεκμήριο σοβαροί άνθρωποι, με διαβεβαίωναν για τη «σοβαρότητα» του ανδρός. Όμως το 2013, σε μία εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην Ξενοφώντος 4, στην Αθήνα, στον χώρο του Άρδην, ήταν ομιλητής και ο Γιάνης Βαρουφάκης, ο οποίος μας αποκάλυψε ότι εάν διαχειριζόταν τα οικονομικά της Ευρωπαϊκής Ένωσης για μία εβδομάδα θα έλυνε το οικονομικό πρόβλημα της… Ευρώπης. Έτσι ο Γιάνης με ένα «ουάου» θα τρόμαζε τους… Κινέζους και θα ανέστρεφε τη ρότα της παγκόσμιας οικονομίας που οδηγεί στη μεταφορά του κέντρου βάρους της στην Ανατολή και στην αποβιομηχάνιση και την κρίση στην Ευρώπη. Ανώτερος από όλους τους υποψήφιους πρωθυπουργούς των ελληνικών καφενείων, μάγος της παγκόσμιας οικονομίας.

Και όμως εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες έπιναν νερό στ’ όνομά του και ο Τσίπρας «γοητεύτηκε» από τις απόψεις του. Τη συνέχεια τη ζήσαμε, και εκείνοι που τον έφεραν και τον ψήφισαν και δυστυχώς και εγώ που τον θεωρούσα απλώς έναν άθλιο καμποτίνο – όμως σύμφωνα με μια πασίγνωστη Ελληνική παροιμία «ο τρελός με την τρελάρα του γεμίζει την κοιλάρα του».

Μετά από τόσες περιπέτειες και καταστροφές του annus mirabilis 2015, οι Έλληνες ανέδειξαν από τις κάλπες έναν νέο ρυθμιστή του πολιτικού βίου της χώρας, που ήρθε να προστεθεί και να υπερακοντίσει τους Θεοδωράκη Καμμένο, κ.ά.  Το όνομα αυτού Βασίλης Λεβέντης! Και παρά την γελοιοποίηση του στο παρελθόν, ως ενός επίμονου περιθωριακού «προέδρου» της πολιτικής ζωής, που πολλοί τον παρουσίαζαν ως σύγχρονο Δελαπατρίδη– κατόρθωσε εν τέλει να αναδειχτεί σε υπαρκτή πολιτική δύναμη. Επιπλέον δε κατόρθωσε να φαντάζει «σοφός» σε σύγκριση με τον προκάτοχο του, δηλαδή τον «Γιάνη». Βαρουφάκης-Λεβέντης, 0-1, κατά τον ίδιο τρόπο που πριν 22  χρόνια είχε γελοιοποιηθεί ο Πάνος Παναγιωτόπουλος, όταν προσπάθησε να κάνει «πλάκα» με τον «πρόεδρο» στην περιβόητη εκπομπή με τις πίτσες. Και εδώ όντως ισχύει και μια άλλη παροιμία του «κάποτε» ελληνικού λαού: «από μικρό και από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια». Με τη διαφορά ότι απλώς «μαθαίνεις την αλήθεια», δεν μπορείς όμως και να τους αναθέτεις τη διακυβέρνηση της χώρας.

Πάντως πάλι καλά να λέμε. Η χρονιά τελειώνει με Λεβέντη και όχι με Βαρουφάκη! Είναι προφανές λοιπόν πως το μεγάλο πρόβλημα πρέπει να αναζητηθεί στο πρώτο συνθετικό και των δύο διδύμων. Εκείνου που πέρυσι επέλεξε τον Βαρουφάκη, για να καταστρέψει τη χώρα και φέτος κατέληξε στον Λεβέντη για να σώσει το τομάρι του.

Ένας απαίδευτος αμοραλιστής νεο-γιάπης μπορεί να είναι εκλεκτός των ξένων καγκελαριών, γιατί κάποιος πρέπει να περάσει τα μνημόνια στη χώρα, να επιβάλει ένα νέο σχέδιο Ανάν και να παραχωρήσει στην τόσο αναγκαία για τη «συμμαχία» Τουρκία την Κύπρο, να υπογράψει με τα Σκόπια και να κάνει την Ελλάδα αποθήκη προσφύγων και μεταναστών. Είναι κατανοητό, όσο χαμηλότερο και ευκαιριακότερο είναι το πολιτικό προσωπικό της χώρας, τόσο πιο εύκολα θα περάσουν τα σχέδια τους. Το πρόβλημα «θέτεται» (sic!) για τους άλλους, για εμάς τους Έλληνες· που τον θεωρήσαμε «χαρισματικό», «ηγέτη», «νέο Ανδρέα» και ανάμεσά τους  τόσοι  πολλοί  διακεκριμένοι Έλληνες που τον επέλεξαν. Αυτόν που ασύγγνωστα μας έφερε ο Αλέκος Αλαβάνος –και τώρα βαράει το κεφάλι του–, προώθησε ο Μανόλης Γλέζος, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, και ο Φώτης Κουβέλης· έσπρωξε υποδορίως, ως μη όφειλε, ο Κώστας Καραμανλής· εκθειάζει επί έναν ολόκληρο χρόνο, –προσωπικό ρεκόρ– ο Χρήστος Γιανναράς· αυτόν που ψήφισαν επανειλημμένα οι Έλληνες, με το γελοίο επιχείρημα πως δεν έχουν άλλη επιλογή, λες και ήταν δυνατό να υπάρξει καταστροφικότερη  επιλογή από τον Τσίπρα.

Το πρόβλημα δηλαδή είμαστε εμείς αδελφέ μου. Το ότι επιλέξαμε έναν τέτοιο θίασο και έναν τέτοιο θιασάρχη αποκαλύπτει το μέγεθός της δικής μας παρακμής. Και ακόμα χειρότερα όταν ακόμα χιλιάδες και εκατοντάδες χιλιάδες παριστάνουν ακόμα τον έκπληκτο, ακριβώς γιατί δεν θέλουν να αναγνωρίσουν αυτά που οι ίδιοι παρήγαγαν. Ποιος άραγε εξέλεξε πρώτο βουλευτή τον Γιάνη στην Αθήνα; Ποιοι ακολούθησαν σαν πρόβατα τον Γιάνη τη Ζωή και τον Αλέξη στο αισχρότερο, παραπλανητικότερο και καταστροφικότερο εγχείρημα που έγινε ποτέ, με το δημοψήφισμα του Ιουλίου, ποιος άραγε επέλεξε ως μοναδική ανανέωση της πολιτικής σκηνής τον Βασίλη Λεβέντη και επανεξέλεξε  τον θιασάρχη;

Τις τελευταίες ημέρες προσπαθώ να συγκροτήσω τις σκέψεις μου και να αρθρώσω μερικά λόγια για τον χρόνο που έρχεται. Που όντως πιστεύω πως ίσως ανοίξει το δρόμο για κάτι αυθεντικά νέο. Για να γίνει όμως αυτό προηγείται η κάθαρση και ίσως είναι προτιμότερο, τελευταία ημέρα μιας απίστευτης χρονιάς, να γελάσουμε λίγο. Να γελάσουμε λίγο με τον εαυτό μας. Μήπως και απαλλαγούμε, με μια σαρκαστική και αυτοκριτική γελωτοθεραπεία, από κάποιες, πολύ βαριές, αυταπάτες, μήπως αποφασίσουμε πως όντως αξίζει να σκύψουμε σοβαρά και αυτοκριτικά πάνω στην παρακμή μας. –Μήπως όπως οι προγονοί μας «Αλεξανδρινοί» του Καβάφη σοβαρέψουμε και πάρουμε επί τέλους στο ψιλό τους γελοίους που μας κυβερνούν.

31 Δεκεμβρίου 2015

Το κυρίαρχο σήμερα μοντέλο ανθρώπου εν συντομία

του Βασίλειου Μπούτου*

Δικτυωμένος αλλά ακοινώνητος,

σεξοκεντρικός αλλά ανέραστος,

υπερευαίσθητος (έναντι του εαυτού του) αλλά σκληρόκαρδος (έναντι των άλλων),

αδιάφορος για τους άλλους αλλά εξαρτώμενος από την γνώμη των άλλων,

επιμελώς – εκκεντρικώς ενδυόμενος αλλά παραμένων ακάλυπτος,

 πολυταξιδεμένος αλλά επαρχιώτης ξιπασμένος,

 δυναμικός αλλά ευάλωτος,

άτεγκτος αλλά ευλύγιστος,

σκληρός αλλά εύθραυστος,

σνόμπ αλλά κόλακας,

αρτιμελής αλλά ανάπηρος,

κοσμικός πολύ αλλά και μόνος περισσότερο,

μάστορας της ατάκας αλλά παραγιός του διαλόγου,

εραστής της ύλης αλλά βιαστής της φύσης,

ούτε άρρεν ούτε θήλυ αλλά αρρενοθήλυ,

γυμναζόμενος αλλά ασκληραγώγητος,

πολυάσχολος αλλά πλήττων,

διά βίου εκπαιδευόμενος αλλά μονίμως απαίδευτος,

αενάως κινούμενος αλλά διαρκώς οπισθοχωρών,

εντρυφών στις δημόσιες σχέσεις αλλά ατροφών στις προσωπικές του σχέσεις,

συμπάσχων στις θλίψεις αλλά πάσχων στις χαρές (των άλλων),

πασχίζων για το κάλλος αλλά υπηρετών την ασχήμια,

αγαπών τις τιμές αλλά στερούμενος φιλοτίμου,

περί την ψυχολογίαν ασχολούμενος αλλά την ψυχήν αρνούμενος,

συνεχώς εξελισσόμενος αλλά μη προοδεύων,

σχετιζόμενος αλλά μη μοιραζόμενος,

φλεγόμενος αλλά μη λάμπων,

αγαπολογών αλλά μη αγαπών,

ξενυχτών αλλά μη αγρυπνών,

κρίνων αλλά μη διακρίνων,

εφευρίσκων αλλά μη ανακαλύπτων,

διασκεδάζων αλλά μη εορτάζων,

σπάταλος αλλ’ όχι γενναιόδωρος,

αψύς αλλ’ όχι λεβέντης,

φίλαθλος αλλ’ όχι αθλητής,

από καλό σπίτι αλλ’ όχι από καλό γένος,

πλούσιος αλλ’ όχι άρχοντας,

συλλέκτης έργων τέχνης αλλ’ όχι φίλος της τέχνης,

λάτρης της ειδίκευσης αλλ’ όχι του βάθους,

κυνηγός των επάθλων αλλ’ όχι των άθλων,

σοφιζόμενος αλλ’ όχι σοφός,

εμμονικώς καλλωπιζόμενος αλλ’ όχι ωραίος,

ισορροπιστής αλλ’ όχι ισορροπημένος,

έχων έγνοια να είναι υγιής αλλ’ όχι ακέραιος,

επιζητών την ελευθερία αλλ’ όχι την λύτρωση,

έχων έπαρση αλλ’ όχι υπερηφάνεια,

σκεπτόμενος το κόστος αλλ’ όχι την τιμήν,

έχων στόχους αλλ’ όχι ιδανικά,

έχων γνώμη αλλ’ όχι γνώση,

κηρύσσων αλλ’ όχι πράττων,

κερδίζων αλλ’ όχι νικών,

μιμούμενος αλλ’ όχι εμπνεόμενος,

μαχόμενος αλλ’ όχι αγωνιζόμενος,

ελλιποβαρής μα βυθιζόμενος,

ελισσόμενος μα μηδέποτε απεμπλεκόμενος,

εμπαθής μα στερούμενος πάθους,

χορτασμένος μα ποτέ διψασμένος,

ελεύθερος επιλογών αλλά δούλος των παθών,

οπαδός του ορθού λόγου αλλά αρνητής του Αιωνίου Λόγου και Θεού, δεχόμενος το παράλογο της τυχαιότητος: το έσχατο αυτό σημείο και το αίτιο των λοιπών…

*Ο Βασίλειος Χρ. Μπούτος είναι Συμβολαιογράφος Πειραιώς, Μ.Δ. Εμπορικού Δικαίου. 

http://www.antibaro.gr

Kυριάκος Mητσοτάκης κ.λ.π.