Στη γιορτή της Δημοκρατίας

ΤΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Το ανέκδοτο είναι παλιό, όμως θυμίζει πολύ έντονα κάτι απ’ αυτό που ζούμε τώρα. Είναι εκείνο με τον νεαρό πάστορα, ο οποίος έχει πολύ τρακ πριν ανέβει στον άμβωνα για το πρώτο κήρυγμα της σταδιοδρομίας του. Ο γέρος πάστορας τον οποίον πρόκειται να διαδεχθεί τον συμβουλεύει να πιει ένα ποτηράκι κονιάκ για να χαλαρώσει. Το κήρυγμα έχει μεγάλη επιτυχία, το χριστεπώνυμον πλήρωμα καταχειροκροτεί τον νέο πνευματικό του ταγό, ο οποίος, όλος αγωνία, ρωτάει τον παλαιότερο πώς τα πήγε. Εκείνος τον καθησυχάζει, λέγοντάς του πως τα πήγε πολύ καλά, τον παροτρύνει όμως την επόμενη φορά να διορθώσει μερικές λεπτομέρειες που του ξέφυγαν. Πρώτον, του υπενθυμίζει ότι του πρότεινε να πιει ένα ποτήρι κονιάκ και όχι ολόκληρο το μπουκάλι. Δεύτερον, του επισημαίνει ότι ο Κύριος δεν (...) τον Σατανά αλλά τον νίκησε. Τρίτον, του λέει ότι το σωστό είναι το κήρυγμα να κλείνει με τη λέξη «αμήν» και όχι με το «ολέ». Και, τέταρτον, τον συμβουλεύει ότι είναι καλύτερο να μην κατεβαίνει από τον άμβωνα κάνοντας γλίστρα στην κουπαστή, αλλά από τα σκαλάκια. Κατά τα άλλα τα πήγε μια χαρά και το κοινό των πιστών το ευχαριστήθηκε. Με δύο λόγια όλα καλά, και συμφωνώ πως οι εκλογές είναι η γιορτή της Δημοκρατίας, η οποία ως γνωστόν δεν έχει αδιέξοδα, όμως πολλά κρίνονται από τον τρόπο με τον οποίον ο καθένας από εμάς αντιλαμβάνεται την έννοια «γιορτή» και κατ’ επέκταση τις εκλογές και τη δημοκρατία.
Χθες πήραμε μια γεύση από τον τρόπο με τον οποίο γιορτάζουν οι προφυλακισμένοι της Χ.Α. Βρίζουν και απειλούν όποιον δεν μοιράζεται τις ευγενείς απόψεις τους, διότι είναι μάλλον προφανές, δεν το κρύβουν άλλωστε, πως το ποτό που πίνουν στο γλέντι της δημοκρατίας τούς χτυπάει στο κεφάλι. Το θέαμά τους είναι ικανό να σβήσει και τις τελευταίες ρανίδες πίστης στο μέλλον του ανθρώπινου πολιτισμού, όμως ας συμφωνήσουμε πως οι παραδόσεις του πανάρχαιου λαού μας μάς έχουν συνηθίσει σε τέτοιου είδους συμπεριφορές. Αν δεν τα σπάσεις και δεν τρακάρεις μόλις ξέφυγες από το αλκοτέστ δεν καταλαβαίνεις διασκέδαση. Το ξέρουμε δα πως για πολλούς από εμάς η έννοια διασκέδαση ταυτίζεται με το δικαίωμα όσων διασκεδάζουν να ασχημονούν κατά των υπολοίπων. Η Χρυσή Αυγή είναι πρόβλημα ούτως ή άλλως, είτε η δημοκρατία γιορτάζει είτε απλώς τη βγάζει.
Χθες, όμως, ιδιαιτέρως με προβλημάτισε η διάχυτη ευφορία που προκάλεσε το άγγελμα της γιορτής στις λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις του αυτοαποκαλούμενου αντιμνημονιακού τόξου, η αυταρέσκεια με την οποία εμφανίζονται να διεκδικούν το πρώτο τραπέζι πίστα, η βεβαιότητα πως τα νταούλια και οι ζουρνάδες θα βαρούν και οι πανηγυριστές θα γλεντάνε μέχρι πρωίας. Θα μου πείτε οι ελληνικές κωμωδίες τέλειωναν πάντα στην εκκλησία ή στα μπουζούκια, ενίοτε και στα δύο, οπότε γιατί η δική μας να έχει διαφορετικό τέλος; Αυτά ξέρουμε κι αυτά κάνουμε. Πριν από μια δεκαετία στόχος της επιτυχίας ήταν να μπορείς να γλεντάς στα σκυλάδικα χωρίς να μετράς τα έξοδα και τώρα, ελλείψει ρευστού, οι επιτυχημένοι γλεντούν στις εκλογές.
Αν μη τι άλλο, ύστερα από πέντε χρόνια ομολογημένης κρίσης, και μετά από τόσες κυβερνήσεις που ήρθαν και παρήλθαν, θα έλεγε κανείς πως αυτό το ελάχιστο θα είχαμε μάθει, να παίρνουμε τις αποστάσεις μας από τις προσδοκίες που δημιουργεί η πολιτική αλλαγή. Ας μην ξεχνάμε πως ό,τι κι αν γίνει, επανάσταση δεν πρόκειται να γίνει. Αυτοί που την επαγγέλλονται θα κριθούν ως επαγγελματίες της δημοκρατίας, ή ως ερασιτέχνες. Ας μην έχουμε ψευδαισθήσεις: ο θόρυβος απ’ τα πολλά «ολέ» απλώς προσπαθεί να κρύψει την πραγματικότητα μιας κατάκοπης κοινωνίας, η οποία έχει αποδείξει πως δεν αντέχει τις συγκρούσεις, γιατί προσθέτουν ανασφάλεια στην ήδη καλπάζουσα ανασφάλεια που τη διακατέχει.

http://www.kathimerini.gr

ΠΑΨΤΕ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΤΟΥΣ ΗΛΙΘΙΟΥΣ ΔΙΑΣΗΜΟΥΣ

ΜΙΑ ΕΝΟΧΛΗΤΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ - ΕΝΑ ΚΑΘΗΣΥΧΑΣΤΙΚΟ ΨΕΜΑ

Επτά μαθήματα ζωής από ετοιμοθάνατους

Ο κύκλος της ζωής είναι γεμάτος από τη συνεχή εναλλαγή γέννησης και θανάτου.
Όλοι τον έχουμε βιώσει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και έχουμε «σημαδευτεί» από αυτόν. Πέρα από το σκληρό του πρόσωπο, ο θάνατος προσφέρει και πολλά μαθήματα ζωής.
H παιδίατρος Smita Malhotra μοιράζεται όσα έχει μάθει μέσα από τη «θητεία» ως γιατρός:
1. Μην ξεχνάς ποτέ πόσο τυχερός είσαι
Είμαστε τόσο απασχολημένοι με το να σκεφτόμαστε τα καθημερινά προβλήματα που δεν είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε πόσο τυχεροί είμαστε που μπορούμε και απολαμβάνουμε τα απλά πράγματα της ζωής, όπως το να βγούμε έξω, να πάμε βόλτα και να είμαστε με τους κοντινούς μας ανθρώπους. Ανεξάρτητα με το χάος στο οποίο ζούμε, δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε πόσο τυχεροί είμαστε.
2. Να θυμάσαι ότι οι άνθρωποι είναι η μεγαλύτερη επένδυση που μπορείς να κάνεις
Όταν συμβαίνουν δυσάρεστα πράγματα τα πολυτελή σπίτια και τα ακριβά αυτοκίνητα δεν θα είναι κοντά σου. Αυτοί που θα είναι κοντά σου και θα σε στηρίζουν είναι οι άνθρωποι που έχεις επιλέξει να είναι δίπλα σου. “Αλλωστε, μετά τον θάνατο ο καθένας ζει για πάντα στις καρδιές των αγαπημένων του ανθρώπων.
3. Να συλλέγεις στιγμές και όχι πράγματα
Πολλές φορές ξεχνάμε ότι οι στιγμές είναι πιο σημαντικές από τα αντικείμενα. Κράτα τις στιγμές που ζεις με τα αγαπημένα σου πρόσωπα, φύλαξέ τις σαν το πιο πολύτιμο αγαθό και προσπάθησε να δημιουργήσεις κι άλλες αναμνήσεις και στιγμές μαζί τους.
4. Μην ψάχνεις την επιβεβαίωση
Την επόμενη φορά που θα αγχωθείς για το τι σκέφτονται οι άλλοι για εσένα, αναρωτήσου εάν η έγκρισή τους θα ήταν σημαντική για εσένα εάν ήταν η τελευταία σου μέρα στη γη.
5. Όταν καλείσαι να διαλέξεις ανάμεσα στον χρόνο και το χρήμα, επέλεξε τον χρόνο
Καταναλώνουμε τόσο πολύ χρόνο να βρούμε τρόπους να βγάλουμε όσο το δυνατόν περισσότερα χρήματα και αφήνουμε τόσο λίγο χρόνο για να αφιερώσουμε στην πραγματική μας ζωή. Μία ζωή που περιστρέφεται γύρω από τα χρήματα και βάζει την οικογένεια και τους φίλους σε δεύτερη μοίρα μπορεί να είναι πολύ άδεια και ανιαρή.
6. Μην κρίνεις
Προτού μπεις στη διαδικασία να κρίνεις κάποιον για αυτά που περνάει ή για αυτά που σκέφτεται, σκέψου ότι η ζωή είναι τόσο απρόσμενη που δεν ξέρεις που μπορεί να σε οδηγήσει. Άλλωστε, μπορεί κι εσύ να βρεθείς σε αντίστοιχη θέση και τότε σίγουρα δεν θα ήθελες να σε κρίνει κανείς.
7. Η ζωή είναι πολύ μικρή για να μην κυνηγήσεις τα όνειρά σου
Πόσες φορές έχεις ακούσει κάποιον να μετανιώνει που δεν ακολούθησε την καρδιά του και δεν πάλεψε για να κάνει τα όνειρά του πραγματικότητα; Συνήθως λέμε ότι κάτι θα το κάνουμε «όταν έχουμε χρόνο» ή «όταν έχουμε χρήματα» ή το απορρίπτουμε εντελώς γιατί μπορεί να μην είναι αυτό που θέλουν οι γύρω μας. Αυτό που έχει σημασία, είναι να ξέρεις ότι έζησες τη ζωή που εσύ ήθελες και να μην την αναπολείς με στεναχώρια.
~Αυτό το άρθρο/blog βασίστηκε στο κείμενο Seven Lessons I Have Learned From the Dying που δημοσιεύτηκε στην Huffington Post Αμερικής και μεταφράστηκε στην HuffPost Greece.
 http://apocalypsejohn.com/
 antikleidi

Πώς καλλιεργείται η ανθελληνική προπαγάνδα στην Τουρκία

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Επειδή τα τελευταία χρόνια έχει εξαπολυθεί μια κατευθυνόμενη προπαγάνδα από πολλά ελληνόφωνα ΜΜΕ, αλλά και από διάφορους δημοσίους παράγοντες που υποκρίνονται τον αόμματο και τον κουφό στην αυξανόμενη τουρκική προκλητικότητα, ότι στην γειτονική και σύμμαχο μας Τουρκία όλα είναι «ωραία» και «καλά», καλό θα είναι να γνωρίζουμε κάποια πράγματα που κανείς δεν θα τα προβάλλει στην χώρα μας.

Χωρίς να θέλουμε να σπείρουμε μίση, ο σκοπός αυτής της παρουσίας είναι αφ’ ενός η ενημέρωση σε κάποια ζητήματα για τα οποία κανείς δεν ενημερώνει και αφ’ ετέρου να καταδείξουμε την μεγάλη υποκρισία που υποκρύβεται στα τουρκικά σήριαλ που κατέκλυσαν για μια περίοδο τα ελληνικά κανάλια και γιατί επιλέγονταν αυτά και όχι τα άλλα, που κάνουν θραύση στην ίδια την Τουρκία.
Αν ζήσει κανείς σήμερα στην Τουρκία και όχι μόνο σε τουριστικές εκδρομές που συνήθως είναι κατευθυνόμενες, θα νοιώσει ένα διακριτικό αλλά εμφανή ανθελληνισμό να καλλιεργείται με πολλά μέσα στην τουρκική επικαιρότητα.
Καθημερινά σχεδόν προβάλλονται από τα τουρκικά κανάλια αμέτρητες κινηματογραφικές επιτυχίες που παρουσιάζουν το Βυζάντιο σαν την πιο διεφθαρμένη περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας και τους βυζαντινούς σαν το πιο εκπορνευμένο κράτος που έχει ποτέ εμφανιστεί στην περιοχή της Μικράς Ασίας.
Σε πολλές από αυτές τις ταινίες εμφανίζεται μόνιμα ένας θεοποιημένος Τούρκος ήρωας, ο Malkoçoğlu. Αυτός ο Malkoçoğlu, σαν ο Τούρκος supermαn, επιτίθεται τιμωρός και κατατροπώνει του «διεφθαρμένους» βυζαντινούς χριστιανούς, με τρόπο που θα τον ζήλευαν και οι μεγαλύτεροι καουμπόις του φαρ ουέστ.
Παράλληλα, τηλεοπτικά σήριαλ προβάλλονται καθημερινά στα μεγαλύτερα τουρκικά κανάλια με μεγάλη τηλεθέαση και με άκρως ανθελληνικό περιεχόμενο.
Τα σενάρια είναι κυρίως από τον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1919-22, αλλά και την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, το 1974, με κύριο στόχο τον εξευτελισμό του ελληνικού στρατού και της ελληνικής σημαίας.
Ειδικά για το Κυπριακό, εδώ η τουρκική φαντασία ξεπερνάει κάθε όριο. Μέσα σε ένα φανταστικό τοπίο οι Τούρκοι αγωνιστές μάχονται με αναλογία ένας Τούρκος με… δέκα Έλληνες στα παραλίες της μεγαλονήσου και φυσικα τους κατατροπώνουν, ενώ οι «βάρβαροι δολοφόνοι» της ΕΟΚΑ σκοτώνουν, βιάζουν και καίνε τους Τουρκοκυπρίους ακόμα και μέσα στις…εκκλησιές που είχαν καταφύγει για να γλυτώσουν από την θηριωδία τους.

Το ίδιο κλίμα καλλιεργείται και στον τουρκικό στρατό. Είναι πολύ χαρακτηριστικό ότι το πρώτο μάθημα που διδάσκονται οι Ευέλπιδες της Τουρκίας στις στρατιωτικές τους σχολές, είναι το «Tabya Dersi», δηλαδή μάθημα τακτικής πολέμου, το οποίο αρχίζει με το γνωστό τουρκικό ρητό, «Το νερό κοιμάται αλλά ο εχθρός δεν κοιμάται».
Στο μάθημα αυτό διδάσκονται πως όλα τα επιτελικά σχέδια των Τούρκων αξιωματικών επί χάρτου, καθώς και στις πολεμικές αναμετρήσεις, είναι ορθά και αποτελεσματικά ενώ τα αντίστοιχα των Ελλήνων στις κοινές ελληνοτουρκικές συναντήσεις είναι λαθεμένα και αποτυχημένα.
Χαρακτηριστικό είναι και το ρητό που υπάρχει στην Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών στην Άγκυρα, «Türklerin en büyük düşmanı Rus bir Yunan iki» που σημαίνει, «Ο μεγαλύτερος εχθρός των Τούρκων είναι πρώτος ο Ρώσος και δεύτερος ο Έλληνας»!!!
Εκεί που φαίνεται επίσης έντονα το ανθελληνικό μίσος της επίσημης Τουρκίας είναι τα τουρκικά Μουσεία. Όποιο μουσείο της Πόλης ή άλλης πόλης στην Μικρά Ασία επισκεφτείτε, θα δείτε ότι σχεδόν όλα τα αρχαία ελληνικά εκθέματα, προτομές αγαλμάτων και άλλα ευρήματα γραφούν Ρωμαϊκής εποχής και ποτέ Ελληνικής.
Παράλληλα τα χριστιανικά, (εικόνες, εικονοστάσια, καντήλια κ.λπ.), που επίσης κοσμούν ορισμένα τουρκικά μουσεία όπως στο Ικόνιο και αλλού, παρουσιάζονται αόριστα σαν… χριστιανικής εποχής.
Αλλα εδώ που γινεται συστηματική ανθελληνική προπαγάνδα είναι τα περίφημα τουρκικά σήριαλ, όχι φυσικά αυτά που αγόραζαν και προβάλλονταν στα ελληνικά κανάλια αλλά τα άλλα, με την μεγαλύτερη τηλεθέαση στην Τουρκία όπως τα παρακάτω δυο πολύ γνωστά σήριαλ που παρουσιάζουμε σε γενικές γραμμές τα σενάρια τους:
Βρισκόμαστε στο 1920, σε μια περιοχή κοντά της Σμύρνη, σε ένα παραθαλάσσιο χωριό, όπου υπάρχει ελληνικό «κατοχικό» στρατιωτικό τμήμα. Οι «κακοί» Έλληνες είχαν καταφέρει να πιάσουν ένα Τούρκο «αντιστασιακό».
Ο «αντιστασιακός» συνδέεται με την ομάδα ενός θρυλικού Τούρκου μασκοφόρου, ο οποίος καταπονεί τους Έλληνες με συνεχή σαμποτάζ και δολιοφθορές. Ο Έλληνας διοικητής, που διακρίνεται για την σκληρότητα του, αποφάσισε να οργανώσει μια δημόσια εκτέλεση του Τούρκου αντιστασιακού, για να παραδειγματίσει τους κατοίκους. Ο τόπος της εκτέλεσης στήνεται στην παραλία του χωριού, όπου συγκεντρώνονται οι κάτοικοι.
Ο Έλληνας διοικητής τους βγάζει ένα σκληρό λόγο, τονίζοντας πως αυτά παθαίνει όποιος αντιστέκεται στον ελληνικό στρατό. Και ενώ ετοιμάζεται το απόσπασμα για την εκτέλεση, τότε, ξαφνικά από το πουθενά, ξεπηδά ο μεγάλος ήρωας των Τούρκων, ο μασκοφόρος καβαλάρης που ορμάει μόνος του εναντίον των Ελλήνων.
Δημιουργείται σάλος και ταραχή, όλοι οι Έλληνες πέφτουν κάτω, οι κάτοικοι επευφημούν και γελούν με τα παθήματα των Ελλήνων και ο μελλοθάνατος βρίσκει την ευκαιρία, ενώ οι Έλληνες αλαφιασμένοι κυνηγούν τον μασκοφόρο, που θυμίζει καταπληκτικά τον Ζορό, να λυθεί και να το σκάσει.
Όλα αυτά δεν είναι παρά μια από τις χαρακτηριστικές σκηνές του μεγάλου τουρκικού τηλεοπτικού σήριαλ με τον τίτλο, «Kursum Yarasi» που προβάλλονταν επί ένα χρόνο στο μεγάλο τουρκικό κανάλι ATV, με μεγάλη τηλεθέαση. Αλλά το εκπληκτικό σε αυτή την σειρά δεν είναι αυτή η σκηνή.
Είναι ότι οι Τούρκου παρουσιάζουν πως οι Ρωμιοί χριστιανοί κάτοικοι της Μικράς Ασίας, αναπτύσσουν αντιστασιακό κίνημα κατά των… «εισβολέων» Ελλήνων, που όπου πάνε καταστρέφουν τα πάντα. Έτσι θα δεις γυναίκες που φοράνε σταυρό, να…!!! βοηθάνε τους Τούρκους αντιστασιακούς κατά των «κακών» Ελλήνων.
Μια άλλη, επίσης καταπληκτική τηλεοπτική σειρά, που αναφέρετε στην ιδία εποχή, (μια εποχή που την προτιμούν πολύ οι Τούρκοι για την τηλεόραση τους), είναι το, «Kirik Kanatlar», ή «Σπασμένα Φτερά», στο KanalD, στο ίδιο δηλαδή τουρκικό κανάλι που παρήγαγε και το περίφημο και πασίγνωστο σε μας σήριαλ, «Τα σύνορα της Αγάπης». Θα πάρουμε μια χαρακτηριστική σκηνή για να καταλάβουμε το στόρυ του σήριαλ.
Η σκηνή είναι σε μια προκυμαία της Ιωνίας, μετά την ήττα των Ελλήνων και ενώ έχει υπογραφεί, παρά τις…έντονες διαμαρτυρίες των Τούρκων κατοίκων της περιοχής, η ανταλλαγή των πληθυσμών. Οι Ρωμιοί κάτοικοι αναγκάζονται να πάρουν τον δρόμο της προσφυγιάς.
Η χαρακτηριστική σκηνή είναι στην προκυμαία, όπου έχουν αρχίσει να συγκεντρώνονται οι πρόσφυγες παρέα με… τους θρήνους των Τούρκων συγκατοίκων τους που κλαίνε οι «καημένοι» γιατί… θα φύγουν οι αγαπημένοι τους Ρωμιοί.
Το εκπληκτικό όμως δεν είναι εδώ, αλλά στο ότι ο τουρκικός στρατός όχι μονό… συνοδεύει και κουβαλά με μεγάλη ευγένεια τα υπάρχοντα των προσφύγων, μην τυχόν και κουραστούν, αλλά… έχει στήσει και ένα μεγάλο πάγκο στην προκυμαία όπου τους προσφέρει… τρόφιμα ποτά και ότι άλλο που θα τους κάνει ευχάριστο το ταξίδι της προσφυγιάς, ( θυμίζει έντονα την κυρία Ρεπούση).
Μάλιστα κάποιοι Τούρκοι στρατιώτες κλαίνε γιατί θα χάσουν τον φίλο τους, κάποιο Νίκο και κάποιο Κώστα. Ένας Λοχαγός είναι απαρηγόρητος για κάποια Μαρία, που τον χαιρετά με εμφανή την στενοχώρια γιατί φεύγει στην προσφυγιά.
Σε λίγο τα πλοία που θα τους παραλάβουν φτάνουν και αφού οι Τούρκοι φαντάροι φορτώσουν τα υπάρχοντα τους, τότε βγάζουν τα μαντήλια. Από την μια ο τουρκικός στρατός του Κεμάλ που κλαίει απαρηγόρητος γιατί φεύγουν οι Ρωμιοί πρόσφυγες και από την άλλη οι Ρωμιοί κλαίνε και αυτοί καθώς ανεμίζουν τα μαντήλια του αποχαιρετισμού.
Κάπως έτσι έγινε… η Μικρασιατική καταστροφή και η άρχισε η μεγάλη ελληνική προσφυγιά, για το περίφημο αυτό τουρκικό σήριαλ. Αυτά είναι ένα μόνο μικρό δείγμα του πως καλλιεργείται κατάλληλο κλίμα στην τουρκική τηλεόραση.
Χαρακτηριστική είναι και μια άλλη σκηνή, που δείχνει πως οι Τούρκοι, το 1922 πάλι, καταφέρνουν να κάψουν ένα ελληνικό στρατόπεδο με… τσακμάκια σύγχρονης εποχής. Φαίνεται πως οι Τούρκοι ξέρουν να ξαναγράφουν την ιστορία μέσω τηλεοπτικών επιτυχιών, που έχουν ρεκόρ τηλεθέασης στην χώρα τους.
Κάποτε οι Έλληνες θα πρέπει να πάψουν να τρώνε κουτόχορτο. Κάποτε όλοι αυτοί οι Τουρκολάγνοι θα πρέπει να πάψουν να μας φλομώνουν με τις αυταπάτες τους και την διαστρέβλωση της ιστορίας όπουö κατά την τουρκική μέθοδο, το θύμα γίνεται θύτης και ο θύτης θύμα.
Φτάνει πια η Ελληνική αποβλάκωση.
Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

 http://apocalypsejohn.com

Περὶ τοῦ ἀνθρώπου ὃς τὸν Πάπαν ἀποκτείνειν ἐπειράσατο

Ἰνδονήσιος στρατηγὸς περὶ τοῦ δυστυχήματος ἐξηγεῖται Ὁ Ali Agka, ὁ Τούρκος πολίτης ὃς τῷ 1981ῷ ἔτει ἐπὶ τὸν Πάπαν Ἰωάννην Παῦλον Β' δὶς ἐπυροβόλησεν, ἄνθη ἐνία ἐν τῷ τούτου τοῦ Πάπου τάφῳ τῷ Σαββάτῳ ἐπέθηκεν. ὁ Α. Α., νῦν ἤδη πεντήκοντα καὶ ἑπτὰ ἔτη γεγονώς, εἶπεν μὲν ὅτι νομίζοι ἑαυτὸν τοῦτο ποιεῖσθαι δεῖν, πρὶν δὲ τοῦτο ποιεῖν ᾔτησε καὶ τῷ Πάπᾳ Φραγκίσκῳ διαλέγεσθαι, ἀλλὰ κατὰ τὸν τοῦ Πάπου φερέφωνον τὸν Φεδερίκον Λομβάρδι αὕτη ἡ σύνοδος ὡς τὸ εἰκὸς οὐ γενήσεται. περὶ δὲ τῆς πρὸς τὸν τοῦ Πάπου τάφον πορείας, τόδε λέγειν δυνάμεθα· εἰς μὲν τὸν τοῦ Ἰωάννου Παύλου Β' τάφον ἀφίκεσθαι οὐκ ἔτυχε ῥᾴδιον ὄν, οἱ γὰρ Πάπαι ἐν τοῖς ὑπὸ τοῦ Βατικάνου σπηλαίοις τεθαμμένοι εἰσὶ καὶ οὐκ ἐξὸν τοῖς τουρίσταις ἐκεῖσε εἰσιέναι δεῖ τοῦτον ὅστις ἂν εἰσιέναι βούληται ἐξουσίαν χρῆσθαι, τέλος δὲ τῷ Α. Α. τὴν ἀναγκαίαν ἐξουσίαν δεξαμένῳ εἰσιέναι ἐξῆν ὅποι τοῖς πλείστοις τῶν θνητῶν οὐκ ἔξεστιν.

τὸν μὲν Πάπαν ἀποκτεῖναι πειράσας, ὁ Α. Α. ἔτη ἔνια ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ ἔκειτο (λόγῳ μὲν εἰς ἀεὶ κατεδικάσθη, ἔργῳ δὲ ἐννεακαίδεκα ἔτη ἔκειτο), ἐν τῇ Ῥώμῃ, ἕως ἐλευθερωθεὶς πρὸς τὴν Τουρκίαν ἐπανῆλθεν, οὗ αὔθις ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ ἔκειτο ἄλλα ἀδικήματα ἀδικήσας, αὐτῷ δὲ ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ κειμένῳ (ἐν τῇ Ῥώμῃ) ὁ Πάπας ὃν ἀποκτεῖναι ἐπειράσατο διελέξατο (ὁ Πάπας οὐδέποτε εἶπε περὶ οὗτινος διαλέξαιντο). 

http://www.akwn.net/ AKROPOLIS WORLD NEWS    Τὰ νέα ἑλληνιστὶ γεγραμμένα

Πέντε ἀεροσκάφη τῷ βασιλεῖ Μοχάμεδ ΣΤ' καὶ ἡ Οὐκραίνα τῷ ΝΑΤΟ προσχωρεῖ

Ὁ Μοχάμεδ ΣΤ', εἰς τὴν Τουρκίαν ἀφικόμενος Ὁ Μοχάμεδ ΣΤ', βασιλεὺς τοῦ Μαρόκου, νεωστὶ εἰς τὴν Τουρκίαν ἀφίκετο, οὗ ἐν νῷ ἔχει ἡμέρας τινὰς σχολάζειν καὶ ἀναπαύεσθαι. τοῦτο μὲν κατ' αὐτὸ λόγου οὐδενὸς ἄξιον εἴη ἄν, ὅμως δὲ πολλὰ περὶ ταύτης τῆς πορείας λέγεται, ἡ δὲ αἰτία ἥδε ἐστίν· ἵνα ἡμέρας τινὰς ἐν τῇ Τουρκίᾳ διατρίβῃ, κέχρηται ὁ Μοχαμὲδ... πέντε ἀεροσκάφεσιν. τῇ Κυριακῇ εἰς τὸν ἀερολιμένα Κεμὰλ Ἀτατοὺρκ ὧδε ἀφίκετο ταῦτα τὰ ἀεροσκάφη· ἐν μὲν ἄλλῳ τῶν ἀεροσκάφων ἐπορεύθη αὐτὸς ὁ βασιλεύς, ἐν δὲ ἄλλῳ ἐπορεύθησαν ἥ τε γυνὴ (Λάλλα Σάλμα) καὶ οἱ δύο υἷοι, ἐν δὲ τοῖς ἄλλοις τρισὶν ἐπορεύθησαν οἱ ὑπηρέται (ὁπόσοι οὐκ ἴσμεν) καὶ τὰ σκευή· ἀλλὰ ἴσως τοῦτο, τὸ ἐν τῇ Τουρκίᾳ σχολάζειν, πολιτικὸν πρόβλημα δείκνυσι, ὡς μὲν γὰρ ἐπὶ τὸ πολὺ ὁ βασιλεὺς Μοχάμεδ ἐν τῇ Γαλατίᾳ σχολάζει, νῦν δὲ προείλετο ἐν τῇ Τουρκίᾳ σχολὴν διατρίβειν, λέγουσι δὲ οἱ δημοσιογράφοι ὅτι νεωστὶ ὁ βασιλεὺς Μοχάμεδ τῷ Ὁλλὰνδ ὠργίσθη (ἀλλὰ τὴν αἰτίαν οὐκ ἀναγορεύουσιν).

ἡ δὲ Οὐκραίνα τῷ ΝΑΤΟ προσχωρεῖ· ἡ μὲν τῆς Οὐκραίνας βουλὴ περὶ τοῦδε προχθὲς ἐψηφίσατο, πότερον δέοι τὴν Οὐκραίναν ὡς ἀδέσμευτον χώραν διαμένειν ἢ εἰς τὸν ΝΑΤΟ εἰσιέναι. τῆς διαψηφίσεως γενομένης ὅτι δεῖ αὐτὴν εἰς τὸν ΝΑΤΟ εἰσιέναι, ἡ Ῥωσσία αὐτίκα ἐσχέτλιασεν, ὁ γὰρ Διμίτρι Μεδβέδεβ, ὃς τυγχάνει πρωθυπουργὸς τῆς Ῥωσσίας ὤν (ὁ μὲν Ποῦτιν πρόεδρός ἐστιν, ὁ δὲ Μεδβέδεβ πρωθυπουργός), εἶπεν ὅτι, εἰ ἡ Οὐκραίνα εἰς τὸν ΝΑΤΟ εἰσίοι, πολεμία χώρα τῇ Ῥωσσίᾳ γενήσοιτο (ἡ Οὐκραίνα τῷ 2020ῷ ἔτει βούλεται εἰς τὸν ΝΑΤΟ εἰσιέναι)· καὶ δη καὶ ἡ Ῥωσσία ἀπειλεῖ νῦν ὅτι ἀέριον τῇ Οὐκραίνῃ οὐ πορίσει. κατὰ δὲ τὴν ἐν τῷ Κίεβ ἀρχὴν δεῖ τὴν Οὐκραίναν εἰς τὸν ΝΑΤΟ εἰσιέναι διότι ἡ μὲν Ῥωσσία οὐ παύεται στρατιώτας εἰς τὴν Οὐκραίναν πέμπουσα, μόνον δὲ ὁ ΝΑΤΟ δύναται τοῦτο παύειν. ἐξ οὗ ὁ Ποῦτιν ἤρξατο στρατιώτας εἰς τὴν Οὐκραίναν εἰσπέμπειν ὡς ταύτῃ τῇ χώρᾳ ἐπιτεθησομένους (καίπερ ἀεὶ τοῦτο ἀρνουμένη), ἤδη τετρακισχίλιοι καὶ ἑπτακόσιοι ἄνθρωποι ἀπέθανον. 

AKROPOLIS WORLD NEWS    Τὰ νέα ἑλληνιστὶ γεγραμμένα http://www.akwn.net/